Partir c'est...

Telkens als de renners in de Tour aan de laatste etappe van de Tour beginnen is deze voor Sjaak eigenlijk al voorbij. De Tour eindigt weliswaar op de Champs-Élysées, maar hoort eigenlijk gewoon op een Rue des Bois in pakweg Pont l'Eveqûe, de Place de la République in Colmar of op de Col du Glandon in de Alpen. In Parijs zijn de prijzen verdeeld, wordt 'leuk gedaan' door de renners en is het wachten op volgend jaar. De sjieke boulevard past dan niet: de Tour is fini. De tweede helft van het jaar kan beginnen, de helft dat het na de wespen van augustus, systematisch eerder donker wordt, de blaadjes gaan vallen en zich op enig moment weer de 'feestdagen' aandienen. Tegen die tijd zijn we weer drukker met de rondetijden van de schaatsers en komen we ook daar weer Amerikanen tegen. Kortom: het einde van de Tour is het startsein voor het verval en pas na Parijs-Nice Milaan - San Remo in maart bloeit alles weer een beetje op. De prestigieuze eindsprint kan me dan ook gestolen worden, er is toch vooral aandacht voor de winnaar. In 1989 was er een uitzondering toe Lemond de Tour daar won. Sjaak was toen in extase maar betreurt 17 jaar later dat Fignon toen verloor. De laffe manier waarop Lemond toen won lijkt op het eerste gezicht op die van Landis. Iedereen vergelijkt Landis met Armstrong, maar ik vind een vergelijking met Greg Lemond meer op zijn plaats. Aanklampen in de bergen, anderen laten werken, een zwakke ploeg om je heen, en in de tijdrit de winst pakken. En zonder La Toussière en Morzine zou dat ook dit keer het geval zijn geweest. Maar Lemond zakte niet zo door het ijs dat jaar. Evenmin viel hij heroïsch aan als Landis, die op de Aravis en Colombière weliswaar 9 minuten mocht krijgen maar op de Joux Plane er op bijna iedereen minimaal nog 1 extra pakte. 'Niet gestolen' heet dat dan tegenwoordig, maar indrukwekkend was het wel. Maar hoe boeiend ook, het gebrek aan uitstraling bij alle top 10 renners is voor mij toch het belangrijkste wat mij is bijgebleven. Uitgezonderd Pereiro (2) die weliswaar wegblijven mocht, maar wel met dik 46 km/h gemiddeld in de bakoven dat halve uur pakte. Wat een kleurloos type die Klöden (3), Sastre (4) viel altijd te laat aan om echt verschillen te maken. Evans (5): wie is dat? Wie wordt er opgewonden van Menchov (6)? Dessel (7) is een eendagsvlieg. Moreau (8) al jaren 'net niet' en wie Zubeldia (9) heeft opgemerkt mag zijn vinger opsteken. Rogers (10) deed zijn best voor Klöden maar kan maar beter weer wereldkampioen tijdrijden ergens in oktober worden. Het zorgt ervoor dat deze Tour uiteindelijk opvallend snel vergeten zal worden.
1 opmerking:
Dit is zo'n tour die je kunt vergelijken met de eerste kortstondige verliefdheid na een langdurige relatie: zeg maar 'the tour in between'. Tot er weer een nieuwe held opstaat, volgend jaar, of het jaar daarna...
Een reactie posten