Redt gewoon andere kinderen in nood. We zullen de komende 48 uur helaas weer veel negatieve verhalen gaan horen over agressie, vernielingen, hinderen van hulpverleners, ongelukken aan ogen, ledematen, vechtpartijen, excessief alcohol- en drugsgebruik en wat voor een ellende al niet. Maar deze hebben we alvast in de pocket.
Wie geeft die jongens een passende beloning? Van dit blogje worden zie niet warm vrees ik.
Sjaak had het al aangekondigd. De VdH en hij gingen vrijdag jl. naar 'Aardige jongens'. Henny Vrienten, Frank Boeijen en Henk Hofstede. Drie serieuze muzikanten, waarbij de eerste twee in hun topjaren gehinderd werden door hun status als tienermeisjesidool. De Nits bereikten nooit het publiek dat al flauwviel als hun favoriet met zijn wenkbrauwen fronste. Tijd heelt alle wonden en inde jatren '90 bouwde met name Henny Vrienten aan een forse reputatie als componist. Zo schreef hij de muziek voor Abeltje, waarin hij zelf meespeelde. Ook voor de TV-serie Unit 13 schreef hij de muziek en compenseerde hij het tenenkrommend slechte spel van Peter Tuinman.
De mannen hadden er zin in. Legden op passende wijze contact met het publiek, dat in het beschaafde Amstelveen vooral bestond uit veertigers. We zaten nog behoorlijk aan de onderkant. Achter ons zaten mensen die duidelijk voor Frank Boeijen waren gekomen en alle nummers werden vals en krakend meegezongen. Henny Vrienten heeft nog niks van zijn charisma verloren en de VdH was -ondanks een zere nek na het ongeval- zeer gecharmeerd van deze Brabander (want dat blijft hij). Henk Hofstede had het meeste theaterervaring, dat zag je aan alles en met de Nits had hij toch voor mij het meest aansprekende verleden. Frank Boeijen zong een fraaie versie van Zwart/Wit [mrálleenándekleurvajehart] maar was wel weer over the top met het weke nummer 'Ronda'. Blijft toch een beetje een twijfelgeval die Frank, ondanks dat het een hele aardige jongen is. En over the top gesproken; de mannen maakten een geslaagde sneer naar de 'Toppers' doro een nummmer aan te kondigen als 'hun inzending voor..'. 'Tsja en toen kwamen er drie anderen...' En zo is het: wat de Toppers voor driekwart van Nederland zijn was dit trio voor Ons Soort Mensen.
Vrouwen vrezen de kersttijd meldt Nu.nl. Althans volgens Libelle en dan de helft van de vrouwen die tevens lezer zijn van het blad. Boodschappen, koken en het missen van dierbaren, dat zijn de belangrijkste zaken waar tegenop wordt gezien. Weer (alleen) de vrouwen! Alsof die het monopolie op 'problemen' hebben. Sjaak weet het wel. Ten eerste: laat die kerels toch boodschappen doen. Ten tweede: mannen schijnen vaak pas bij het 'echte kookwerk' warm te worden, dus laat ze een feestmaal bereiden. Zodat je zelf lekker kan lezen, bijvoorbeeld de Libelle. En derdens: huil samen om het verlies van naasten of ingrijpende gebeurtenissen, gedeelde smart is halve smart.
Sjaak wordt een beetje wee van dit soort berichten. Misschien zien mannen ook wel op tegen de kersttijd. Sjaak wel (een week voor de Kerst klapte mijn huwelijk definitief, dat blijft altijd een beurs plekje). Al valt het dit jaar reuze mee. De VdH heeft aangeboden boodschappen te doen en Sjaak werkt tot en met de 24e. En op Derde Kerstdag is er een voetbaltoernooi. Er staat een hardlooptraining gepland en een bezoek aan Tommy. Kortom: genoeg om naar uit te zien.
Derrick ist Tod. De vraag is of Harry Klein op onderzoek moet uitgaan, want hij overleed op 85-jarige leeftijd in een ziekenhuis. Nu is dat geen garantie voor (patiënt)veiligheid tegenwoordig, maar je mag er van uitgaan dat hij op natuurlijke wijze aan zijn eind is gekomen. Horst Tappert wás Stephan Derrick, een andere rol was niet mogelijk. Zoals Cor Witschge altijd Pipo bleef en Joop Doderer nooit van zijn Swiebertje loskwam. Derrick, de Moeder der Krimi's. Jaren naar gekeken, jaren ook niet gemist, maaar zo;n berichtje is een blogje waard.
Als kind was Jan Terlouw wel mijn favoriete schrijver. Vooral Briefgeheim en Koning van Katoren verslond ik. De boeken Oosterschelde Windkracht 10 en Oorlogswinter las ik pas later. Wel zag ik de TV serie van Aart Staartjes, die onlangs tijdens een flinke griep in bed heb bekeken. Het is geen gezellig boek; ook de film was destijds hard en indrukwekkend. Het feit dat er nu een film werd gemaakt leek me niet echt nodig. Met Brief voor de Koning en Kruistocht in Spijkerbroek waren echter al Klassieken verfilmd. Dit past wel in dat rijtje.
Sjaak ging vandaag met de oudste twee meiden en de jongste zoon. Gewaarschuwd was ik voor de afwijkingen van het verhaal. Dus dat overviel me niet. De sfeer van de film was de sfeer van het boek. Niks meer en niks minder. In het tweede deel loopt het anders dan het boek en het maakt het dilemma van kiezen tussen goed en fout, met de vele grijstinten van de oorlog, alleen maar duidelijker. Michiel wordt geweldig neergezet door Martijn Lakemeijer en voor oom Ben is een grote rol weggelegd, die prima wordt vertolkt door Yorick van Wageningen. Het einde van de film is ronduit indrukwekkend. Sjaak krijgt weer een mengeling van tranen en kippenvel als hij aan de oogopslag van Michiel denkt als de bevrijders het dorp binnenrijden.
Oorlogswinter is verplichte kost voor alle scholieren. Zo moet de oorlog ongeveer geweest zijn. Razzia's, angst, honger, onmogelijke keuzes maken maar ook het leven van alledag leiden. Mijn kinderen vonden het een 'leuke' film, omdat de humor die links en rechts in de film is verwerkt was blijven hangen. Maar het was ook een 'verdrietige' film volgens zoon Fenzemans. Juist die mengeling maakt de film zo sterk.
Feyenoord - AZ: 0-1. Ze hebben het AZ, koploper, lastig gemaakt. Dat is tegenwoordig al heel wat. Voor een Feyenoorder is het lang niet altijd gemakkelijk, maar dit seizoen wordt het wel erg bont gemaakt. De laatste jaren hadden we altijd voor de Kerst nog het idee dat we in de top 3 hoorden (en ging het daarna mis), nu is voor de winterstop degradatie reëler dan Europees voetbal. Nu heeft Feyenoord daar niks te zoeken in deze vorm -dat is wel weer gebleken-, maar het is wel altijd een leuk doel. Maar een supporter is ook voor(al voor) de slechte tijden en iets opbeuerends kunnen we wel gebruiken. Vorig jaar stond het trotse AZ van nu ook op een vergelijkbare plek. De paniek brak daar toen niet uit, de trainer stapte zelf op, werd gesmeekt te blijven en nu stevent de club uit Alkmaar af op haar tweede landstitel. Althans, dat hoop ik. Niet omdat ik Dirk Scheringa zo aardig vindt, omdat hij Gerrit Zalm afstond aan de nieuwe ABNAmro, maar vooral omdat ik vind dat die club zo goed door de crisis van vorig jaar heen is gekomen. Hopelijk blijft in Rotterdam iedereen ook rustig. Gert-Jan Verbeek is een prima trainer en juist hij kan op de langere termijn iets neerzetten. Hopelijk weerstaat hij -en het bestuur- de druk van het o zo loyale maar superkritische Legioen. Waar ik mijzelf toe reken overigens. Want als de Coolsingel volloopt ben ik ook blij met de Daden en zijn Woorden niet nodig. Nu dus effe niet.
Ai. Code 'C2'op de AEG, die je normaal gesproken toch niet in de steek zou moeten laten. Bij minimaal tien wassen per week een flinke tegenvaller in ons NSG. Maar de website bood een prima handleiding voor zelfhulp. En zo kon Sjaak zelf het filter schoonmaken en na een paar tests bleek het euvel verholpen. Heerlijk.
De VDH SMS'te onlangs, 'houd binnenkort vrij, we gaan iets leuks doen'. Meteen gedaan, dat vrijhouden. Later vertelde wat dat leuks zou zijn. We gaan naar Henny Vrienten, Frank Boeijen en Henk Hofstede, 'Aardige Jongens' die een theatertour doen. Leuk! Deed me denken aan begin jaren '90 toen ik naar iets vergelijkbaars ging. Ook met Frank Boeijen, die Raymond van het Groenewoud aan zijn ene zijde had. Maar de andere? Wie was dat ook al weer. Het was een geweldig concert, waarin Frank Boeijen het gillende meisjes-imago achter zich liet en verraste met zijn muzikaliteit. Raymond stal de show, maar nam wel iets te veel ruimte in ten koste van zijn twee companen. Zoveel dat de derde me dus ontschoten was. Ik heb mijn ex gevraagd of zij met misschien wist. Met haar en de toenmalige schoonzus en zwager zagen we het concert namelijk. Het was uit haar geheugen verdwenen. Een 'Henny Meijertje' -om termen van Ina te blijven- was geboren. Rustig nadenken, geen resultaat, loslaten, concentreren, niet over nadenken. Vergeten, dan komt het vanzelf. En jawel hoor: terwijl ik de wasmachine aan het inladen was viel het muntje. Harry Sacksioni.
Ik verheug me er nog meer op nu!
Posts
Alle reacties
