Jaarbalans

Op de valreep van het jaar een korte terugblik. Via mijn blogs gaf ik de lezer al een doorkijkje in mijn wel en wee. Als ik op het jaar terugkijk overheerst vooral het wel. 2007 was een goed jaar, waar ik met een tevreden gevoel op terugkijk. De hoogtepunten hebben ook allemaal wel een blogje gekregen. De dieptepunten niet (allemaal). Word ik dan toch misschien nog een optimist? In vogelvlucht:

Blij ben ik met:
Wisseling van baan. Een belangrijke stap, na acht tropenjaren bij Bistro. Na enkele maanden IGZ werd het moeilijker in de nieuwe baan, maar het elan van de eerste tijd is weer terug. Het
afscheid van Bistro is ook een mooie gebeurtenis om op terug kijken.
Uitgaan. Dit (voor)jaar gingen de VdH en Sjaak achtereenvolgens naar het Boekenbal, een optreden van Blof, de Blue Men Group en bezochten we nog een mooie uitvoering van een Passie). Goed idee om uit te gaan, wat een beetje in het slop kwam de laatste tijd. Daarmee meteen een goed voornemen voor het nieuwe jaar dat over een paar uurtjes begint.
Het sporten. Na een moeilijk jaar met een 'bijna-hernia' en veel griepjes lukte het om in 2007 weer veel te sporten. Met de Dolomietenmarathon als hoogtepunt. Nu vasthouden in 2008 Sjaak!
De ogen van Elsje. De bril werd dit jaar overbodig door een laserbehandeling. De eerste maanden moest er veel gedruppeld worden, maar sinds kort is dat bijna niet meer nodig. Sjaak kan nu altijd in die ogen kijken, niet gehinderd door de dikke glazen. Iets om blij van te worden.

Minder blij was ik met het overlijden van twee bekenden. Alex was een jeugdleider van vroeger en Yoland is nog maar recent gestorven. Beiden veel te vroeg, maar door het overlijden zijn ook weer oude contacten hersteld en banden aangehaald.
Wat ook jammer was dat Coef! tijdelijk (!?) stopte met bloggen. Tijd voor een come-back?

Over het leed in de wereld wordt al genoeg geschreven. Alles is in perspectief, dat weet Sjaak ook wel. Mijn mooiste blogje (althans, dat vind ik zelf) schreef ik ook in het voorjaar. Ik ga ervoor om in 2008 er ook een paar in deze categorie te schrijven.

Een goed en geoznd jaar gewenst voor u allen.

Blogbalans

Tijd voor Sjaak's eigen terugblik op 2007. Uiteraard (ook) met een statistisch verhaal; immers meten is weten.

Blogjes per blog


Sjaak schrijft op meerdere blogs. Voor fietsen en de diverse voetbalteams van het kindervolk (zie de rechterbalk voor de linkjes). Sjaak Spreekt heeft de meeste blogjes (tot vandaag 88 blogjes, dat verbleekt wel bij de 200+ van Ina). Maar in totaal kwam ik met al die andere blogs ook wel op zo'n totaal. Aangetekend moet worden dat de voetbalblogs niet over het hele jaar lopen en het fietsen vooral in de periode maart-augustus speelt.

Seizoensgebonden?



Als je dit staatje ziet (van Sjaak Spreekt) is bloggen een lenteactiviteit. Nu is dat wel mijn beste seizoen en er is dus een een relatie tussen energie en blogproductie. Dit jaar wisselde ik in die periode van baan en de boost is ook terug te vinden op de blogs.

Bezoekers per blog



Voor wie doe je het dan allemaal? Die vraag krijg ik wel eens. Vooral voor mijzelf -zeg ik dan routineus- en mijn kleine, doch trouwe lezersschare. Het bovenstaande overzicht is veelzeggend. Ruim 2000 bezoekers in 2007 op Sjaak Spreekt, waarvan ruim 800 er meer dan eens kwamen. Best aardig als je zo erop terugkijkt. Het blog van de NC, dat pas sinds 1 oktober bestaat is eigenlijk het populairste blog (helft van aantal van Sjaak Spreekt, maar in een kwart van de tijd). Dat blijkt ook uit het volgende staatje:



Het gemiddeld aantal bezoekers is op het MC2 blog het hoogste (8,5 bezoekers per dag). Sjaak heeft er gemiddeld 5,8 en de rest ergens tussen de 2 en 3 bezoekers per dag. Mijzelf meegerekend. Kortom: we doen het niet voor de kijkcijfers. Maar evengoed is het toch leuk dat ik op mijn belangrijkste blog dit jaar op 31 mei 45 unieke bezoekers had. De andere blogs hadden pieken van circa 20 unieke bezoekers per dag. Te weinig om een eigen omroep te beginnen, maar genoeg om ermee door te gaan.

Veel leesplezier in 2008

Gemiste kansen & ouwe koeien IX

Gisteren vierden de middelste drie kinderen in hun klas Sinterklaas. In groep 7/8 maak je dan surprises. De kinderen wisten van elkaar 'wie ze hadden', dat maakte het mogelijk om thuis vrij aan de surprise kunnen werken. Nadat ik ze van school had opgehaald ontstond er een discussie. Iemand uit een andere groep had zich er met een Jantje van Leiden van afgemaakt, terwijl de jongen die de ongelukkige ontvanger was juist voor weer een ander kind een prachtige surprise had gemaakt. De vraag was vervolgens: wat heb je liever? Dat je iets moois maakt, of dat je iets moois krijgt? Het antwoord was unaniem: allebei even belangrijk. Ik trok door: zulke kansen voor open doel om wat stichtelijk werk te doen op een dag als Sinterklaas laat ik niet aan mij voorbijgaan.
'Wat heb je liever?' Dat iemand heel blij is met wat jij voor hem/haar hebt gemaakt of dat je zelf iets heel mooi vindt. Een belangrijk nuanceverschil, wat de drie ook direct aanvoelden. Nee, dan het eerste. Zo, het verfijnde concept van geven en ontvangen is bij dit trio van resp. negen, tien, en elf jaar al aardig geland. Droogjes vertelde ik dat ik daar zelf ongeveer 30 jaar over heb gedaan. Sinterklaas was -zeker in mijn jonge jaren- toch ook altijd een feest waarop gewogen werd of er wel balans in de kado's was (kwalitatief en kwantitatief). Geven was moeilijk voor de jonge Sjaak.

Zo kon ik ooit als 13-jarige van een verre oom voor een koopje veel Märklin-treinspullen overnemen. In die tijd deelde ik die hobby/passie met een zoon van goede vrienden van mijn ouders. Die jongen had alles altijd erg op orde en Sjaak zag ook altijd licht tegen hem op. Nadat ik de spullen binnen had, onderhandelden we over de doorverkoop van een deal van de spullen. Het gaf me ook even een comfortabele positie; dit keer had ik de zaakjes op orde. Wij vonden de prijzen die we hadden afgesproken redelijk, maar met de verkoop van een loc, wat rijtuigen en railsjes had ik de aanschaf er al dik uit. De handelsgeest was nadrukkelijk aanwezig en mijn ouders blokkeerden de doorverkoop, toen ze er lucht van kregen. Wat mij bij is gebleven is niet zozeer de handhavingsactie, als de zware teleurstelling van mijn ouders dat ik niet had bedacht dat het fijn was geweest om iets gewoon weg te geven. En de 'beloning' in de blijheid van de ontvanger te krijgen. Het is een een belangrijke les geweest en als ik het soms de kinderen vertel, als ze met iets vergelijkbaars worstelen, komt het ook wel over. Kunnen geven en ontvangen; het valt niet mee. Gisteren bleek dat het kindervolk al een eind op weg is.