Bijzondere bruggen (2): Viaduc de Millau

Strikt genomen is het geen brug, maar een viaduct. En zo heet het ook. Viaduc de Millau en één van de meest indrukwekkende bouwwerken die ik in het echt heb gezien. Lekker gemaakt door 'Extreme engineering' documentaires op zenders als Discovery Channel, was het in 2007 zo ver. We waren op vakantie in de Aveyron en hadden de 80 km rijden er graag voor over. Vlak voor de brug parkeerden we en maakten we volop foto's van het viaduct. Tijdens ons ritje over de brug werd er door de VdH gefilmd, maar viel het uitzicht naar beneden nogal tegen, want je had het nauwelijks. Pas toen we via een fikse omweg bij de voet van de brug aan de overs van de Tarn kwamen -waar het bezoekerscentrum gevestigd is- kreeg je een idee van hoe groot en hoog dit bouwwerk is. Imposant.

Het Viaduc de Millau brak een aantal records (hoger dan de Eiffeltoren bijv.)en dat streelde de Franse trots natuurlijk. De overspanning van het Tarndal was een uitdaging, maar levert wel een hoop gemak op. De A75 loopt nu -zij het met een lichte omweg- lekker door en de afdaling/klim naar/uit het stadje Millau die hiermee overbodig is geworden, scheelt al gauw een uur reistijd. Zeker in de zomer als er veel verkeer is en je ziet de kruipende caravans met ongeduldigde volgers en overhitte motoren al langs de weg staan.

Bijzondere bruggen: Van Brienenoordbrug

Hoog, fier en imposant ligt de Van Brienenoordbrug over de Nieuwe Maas aan de oostflank van Rotterdam.Het indrukwekkende is wederzijds: vanaf de brug heb je een geweldig uitzicht over de stad. Elke keer als ik over de A16 rijd, wat helaas niet zo heel vaak meer is in vergelijking met mijn kinderjaren, geniet ik weer en gaat mijn hart weer open. Al die lichtjes, gebouwen en het lint van de rivier die Rotterdam zo kenmerkt.

Mijn band met de Brienenoordbrug gaat heel diep. Als tiener ontluikte mijn liefde voor de racefiets en met name voor het klimwerk. Alleen: in de polder en veengebieden is het reliëf ongeveer nihil. Wind, regen, stoplichten en verkeersdrempels: dat zijn je hindernissen. Geen mooie hellingen waar je fors terugmoet met je verzet. Daarom is de Brug de positieve uitzondering en staat deze in de regio Rotterdam op letterlijk eenzame hoogte. Vaak reed ik met mijn broer en buurjongen 's avonds nog een rondje en deden we een tijdrit op de 'Col du Brinenord'. Dat was nog voor de reconstructie, waarbij er in 1989 gewoon een tweede brug werd bijgeplaatst. Je reed dan eerst omhoog aan de westzijde, daalde en via het knooppunt IJsselmonde klom je dan aan de langere oostzijde weer terug. Via een ingewikkelde lus kwam je dan weer bij je vertrekpunt en als je het goed deed was dat in minder dan tien minuten gepiept. Dat kan niet meer en sinds die tijd heb ik nog maar één keer over de brug gefietst tijdens een eigen rondje. In 2004 en 2005 reed ik op het NK-wielrennenparcours en reed ik de brug in een wedstrijdvorm. Ik vloog er toen overheen, waarschijnlijk vol van trots en moraal.

Het is niet alleen jubel met deze Brug. Ik heb er ook echte nachtmerries van gehad. Vaak droomde ik dat ik van de brug geblazen werd of dat ik over die kenmerkende bogen ging lopen en dan viel. Of dat ik 'voor de lol' er vanaf dook en 30 meter lager ten val kwam. En als ik de brug op televisie zag raakte ik in paniek; wat ik ook had als ik andere bekende plekken in mijn geboortestad op TV zag. [deze tic is nu wel over; ik kan probleemloos naar de Dom kijken op het scherm]. En wie weet zich nog de filemeldingen te herinneren voor de verbreding. Een vaste plek in de top 3 van de files was een ABC-tje. Dat is nu voorbij, de knelpunten doen zich elders voor.

Bij mijn zoektocht vond ik een prachtig plaatje van de bouw van de brug begin jaren '60. Dat wil niet voorbij laten gaan. Onlangs werd bekend dat de Van Brienenoordbrug in een dermate slechts staat verkeert dat deze eigenlijk over tien jaar vervangen moet worden, dan zal het beeld wel anders zijn.



Inmiddels wordt op Twitter gestreden om de Brug. Wie komt er het vaakst. Het mechanisme om dat te checken is de toepassing Gowalla. Ik doe er niet aan mee; ik strijd niet meer om de Brug. Ik heb hem al zo vaak bedwongen en de Brug mij. We zijn de strijd voorbij.

Dit is een eerste blog in een korte serie Bijzondere bruggen