Tweet(n)ie
Best lang heb ik het tegen kunnen houden. Twitteren. De VdH die jarenlang trouw blogde op vijf weblogs verschoof begin dit jaar langzaam maar zeker naar het vluchtige Twitter. Vlaamse- en inheemse connecties vervaagden en ineens ging het over @gondaaa, @sterestherster en @guflers. Zelfs dochter #1 ging erin mee. Ik vond het maar kinderachtig; alsof je elkaar voortdurend briefjes in de klas geeft en nauwelijks van meer betekenis van het door mij zo verfoeide Hyves. De hype rond het getwitter van Maxime Verhagen en andere BN-ers liet ik gewoon langs me heen gaan.
Toch was het wel handig. Ik kreeg al snel een beetje een beeld waar de VdH mee bezig was en kon vaak beter inschatten in welke stemming ze thuis zou komen. Een 'live' bijeenkomst onder de intrigerende noemer 'Lenteliefjes' wekte mijn verdere interesse. Beetje in de gaten houden waar dat nou over gaat, Big Sjaak is whatching you. De VdH ging nog verder voor de bijl en schafte zich een kostbare I-phone aan (in twittertaal: aaifoon) maar die was 'budgetneutraal' en wat zou ik te klagen hebben met én een Carman voor de fiets én een Forerunner voor het hardlopen. En wij maar klagen over onze kroost die zo op gadgets uit is.
Maar, en, want.. omdat het ook wel erg laagdrempelig is maar een accountje aangemaakt. Wat zowaar een aantrekkende kracht had. Weliswaar heb ik een zeer beperkt aantal volgers en volg ik zelf niet honderden mensen, is Sjaak toch wel enthousiast over het medium. Sjaak heet op Twitter trouwens Zjaquez want Sjaak was natuurlijk allang vergeven. Wat is nou het aardige van Twitter? Je kunt je 'ei' veel sneller kwijt. En dat 'ei' is ook weer snel weg; hoeveel mensen zitten nu werkelijk op mijn eieren te wachten. Bloggen is zwaar ambachtelijk vergeleken hierbij. Hoeveel potentieel goede blogjes zijn er niet geschreven omdat ik er niet aan toe kwam en de drempel te hoog lag. Je kunt met Twitter binnen drie seconden je ingeving publiek maken. Twitteren kan heel snel en de vluchtigheid van het medium is daarmee zowel de kracht als de zwakte.
Het jargon en het gedoe eromheen (zoals tweetups) zegt me niks en daar zal ik niet snel in meegaan. Mijn account zou ik zomaar kunnen opzeggen. Net als het maandenlang niet bloggen is voorgekomen. Het is geen verplichting immers. Maar het echte schrijfwerk kan nu eenmaal niet in 140 tekens, dus uiteindelijk zal ik blijven bloggen.
NB: Bijna alle Twitteraars die ik volg zijn ook Bloggers. Zouden die dit nou ook hebben?
Posts
