Stralen en glimmen

Ze had niet de hoofdrol, maar is wel mijn ster. De groep 8 die het hoogtepunt van het basisschoolbestaan -de musical- met elkaar beleefde bestond uit 45 kinderen. Daarom werden de taken en rollen verdeeld: zang, dans en toneel. Olijf koos voor het eerste en was onderdeel van een kwintet. Loepzuiver, goed verstaanbaar en met een redelijk volume straalde zij en glom Sjaak. En kwamen de tranen bij Sjaak zonder dat ze stroomden. Om mijn eigen dochter van bijna 12 jaar die op de drempel staat naar de volgende fase in haar leven. Maar ook om al die 44 andere kinderen. Die elk op hun manier zich hebben gegeven aan een prachtige voorstelling. Gesteund door leerkrachten en ouders (wat een decors en rekwisieten) er een heerlijke middag van hebben gemaakt. Die allemaal iets nieuws gaan beleven en deze periode nu kunnen afsluiten. Die ondanks alles -want het was een heel moeilijk laatste schooljaar- als een echte groep uiteengaan.

Natuurlijk zag ik mijn meiske weer voor het eerst de klas van juf Marleen betreden. Vrolijk en opgewekt, prachtige krulletjes en open alles tegemoet tredend. Ze zou redelijk wat voor haar kiezen gaan krijgen in die acht jaar en heeft zich er dapper doorheen geslagen. En dus stond daar vanmiddag een zelfverzekerd kind, op drempel van de gang die naar de volwassenheid leidt. Wetende dat dit afscheid van school ook een afscheid is van de fase waarin je nog veel weet van en grip op het leven van je kind hebt. Straks zijn de mobiel, de nieuwe vriendinnen, het dagelijks veranderende rooster en de verschillende repetities en overhoringen haar Umwelt. En wordt je meer een faciliterende persoon dan regisserend. De overgang is al lang in gang, maar vandaag straalde het aan alle kanten eraf.

Hamers en sikkels (2)

Jarenlang streden vakbeweging en socialisten voor betere werkomstandigheden. Het
zware kapitalisme van eind 19e eeuw was weliswaar verdwenen, maar nog
steeds worden veel banen en functies nog slecht betaald. Als iemand zichzelf even
kon verbeteren werden de onderste regionen op de salarisladder verlaten door te verkassen. Het onderwijs, de politie, hulpverlening, de jeugd- en gezondheidszorg: allen kenden een behoorlijke leegloop. Vacatures konden moeilijk worden opgevuld, vaak met onervaren krachten. De tijden van grote werkloosheidcijfers liggen achter ons; voor velen is werk, maar niet allemaal even goed betaald.

Als we de commissie Bakker mogen geloven -en waarom zouden we niet?- gaat dit wel veranderen. Het zal steeds moeilijker worden om relatief laagbetaalde banen op te vullen. Het scholingsniveau wordt steeds hoger, maar de behoefte aan directe menselijke zorg en aandacht blijft. Het marktmechanisme gaat kantelen en wel in het voordeel van die lager betaalden. Om de enorme hoeveelheid vacatures op te vullen zullen de lonen omhoog moeten, want de schaarste zal toenemen. Deze groep heeft daarom (onverwacht) veel te verwachten van hun oude vijand; het kapitalistische marktmechanisme.

Een andere optie is arbeidsmigratie. We kunnen trots op Nederland zijn, maar daarmee hebben we nog wel onvoldoende mensen om het werk te doen. De zogenaamde 'gelukzoekers 'die op alle mogelijke manieren onze kant opkomen om er beter van te worden, zullen we nog hard nodig hebben.

Hamers en sikkels (1)

Tijden veranderen. In de Tour is de Tinkoff-ploeg gesprek van de dag. De Russische Dirk Scheringa is bezig links en rechts renners op te kopen en ze extreme salarissen te bieden. In het voetbal is hetzelfde aan de gang. Zie Chelsea met Abramovitsj. En wij maar denken dat onze Guus ontwikkelingswerk doet. Mooi niet: die Arshavin hoeft voor het geld echt niet naar Barcelona. In St Petersburg verdient hij genoeg. Terwijl wij door de dure olie langzaam maar zeker weer in een crisis belanden, kan het bij de voormalige communisten niet op. Geld speelt door diezelfde olie- en gasvoorraden geen rol. Wie had dat 20 jaar geleden kunnen denken. Glasnost en perestrojka waren weliswaar nieuwe begrippen, maar de Muur stond nog fier. Kapitalisme en marktwerking was iets van onze kant daarvan. Er heeft zich heel geleidelijk een nieuwe Russische Revolutie voltrokken.

Halfweg

We zijn door de helft van het jaar 2008 op 1 juli. Een van de mooiste dagen van het jaar. Voor menigeen omdat het roken in de horeca verboden is, voor Sjaak ook omdat er mooi gefietst werd en het een prachtige dag is met een dito zwoele avond. Het eerste blogje van het jaar dat in de tuin wordt geschreven. Een mooie gelegenheid voor een kleine balans. Wat zijn de voornemens voor de tweede helft?

Minder:
- Marchanderen met de belofte om zeer met mate te snoepen.
- Tijd verdoen met te hangen voor de buis (ga ik niet halen met de Tour en de -Olympische Spelen in aantocht)
-Geïrriteerd raken van de onwetende bezoekers in La Vie die mij elke ochtend weer ophouden als ik de lift pak.
-Met stapels papier sjouwen op mijn bureaus, zowel werk als thuis. Afronden die handel!
-Druk maken om ouders en leiders die te veel voor het belang van eigen kinderen en spelers gaan. Ze moeten toch tegen iemand klagen.

Evenveel
-Letten op het eten. Zonder te vermageren ben ik een kilo of zes afgevallen en dat bevalt prima.
-Tijd inruimen voor sport. Met de stimulans van Elsje kom ik zeker drie, soms vier keer per week aan sporten toen. Dat heeft Sjaak nodig
-Plezier in het werk houden. Er is genoeg te doen en het is nog steeds leuk.
-Bloggen. Sjaak haalt niet de productie van Elsje en heeft ook niet altijd inspiratie. Zo blijft het leuk.
-Contact houden met Coef! We noemen het intervisie en ik heb er ook echt wat aan. En het is ook leuk om na ruim acht jaar samenwerken vrienden te zijn gebleven.
-Tevreden zijn met mijn leven; het is niet altijd koek en ei voor Sjaak geweest, maar al een langere periode gaat het -om met Willem van Hanegem te spreken- 'best aardig'

Meer
Een schier oneindige lijst is denkbaar. Het kan altijd meer. Er is zoveel te doen. Daarom een realistisch lijstje:
-kamers van de jongens en de tweede dochter veranderen
-nu echt de financiën in orde maken en ontvlechten
-beter mijn stukken lezen die soms wekenlang in mijn tas zitten; ik mis het reizen naar Maastricht en Groningen
-minimaal nog een keer afspreken met mijn broer en zus; bij deze dus: lieverds!
-het verjaardagskado voor mijn vader inplannen
-de prachtige kado's voor aan de muur, die we zaterdag kregen een goede plek geven
-films zien, al dan niet met Elsje; er zijn nog vele slecht onderhouden vriendschappen die zich daarvoor lenen
- even dat uurtje na het werk nog even sporten bij 'Paul'; vooral het roeien doet me elke keer weer goed

Kortom: we hoeven ons niet te vervelen. Voor suggesties houd ik me aanbevolen.