Shani

In Moskou maken de Amerikanen zoals verwacht dit weekend furore. Ook Shani Davis is weer van de partij. Ik ben er trots op dat ik deze Shani ´ken´. Tijdens het WK Junioren in 2001 dat in Gronigen werd verreden, heb ik Shani voor het eerst zien rijden. Hij werd daar 9e, maar viel natuurlijk vooral op door zijn huidskleur. Tevens viel op dat hij een groot talent was voor de 1500 meter en ik herinner mij ook zijn merkwaardige rijstijl, die vooral de indruk geeft dat hij moet poepen en daarom maar hard naar de meet rijdt. Via via kwam ik in gesprek met zijn coach en die vertelde het verhaal dat Frank Snoecks nu al 17 maal heeft verteld. Hij komt uit Chicago en reisde als joch van 16, 17 jaar al naar Milwaukee om daar op de langebaan te trainen. Telkens als ik Shani zie rijden moet ik denk aan dat toernooi in Groningen, nu bijna 4 jaar geleden. Daar reden 2 Koreanen en 1 Japanner het hele veld naar huis. De mannen op de achtergrond destijds (Fabris, Davis, Prinsen, Skobrev, Kuipers, Groothuis, Wetten en Poutala) zullen de komende jaren het schaatsen bepalen. Hetgeen maar weer eens aantoont dat aanleg alléén niet voldoende is om de top te bereiken. De wil om te winnen is net zo belangrijk en wat dat betreft hoef je die Amerikanen niets te leren.

Update: Spelenderwijs versloeg Shani nu zelfs Hedrick. Het enige dat hij nog moet leren is snel openen en dan rijdt hij zowel 34´ers op de 500m als 13.20 op de 10 km. En dus een wereldrecord punten van ergens in de 148.000. En het zou me niet verbazen als Shani als eerste serieus de 1.40 op de 1500 in het vizier gaat krijgen.