Gemiste kansen & ouwe koeien IV

Ooit volgde Sjaak een aantal empowermenttrainingen bij een vrij obscure firma. Deze ligt inmiddels aardig onder vuur, zoals onder andere blijkt uit diverse internet publicaties. Vooral het
dappere relaas van een cursist komt mij akelig herkenbaar voor. Hij stapte in zijn auto en reed naar huis, Sjaak bleef, rondde alles af en raakte de weg volledig kwijt. Verloor daarna binnen een paar weken veel van wat me dierbaar was en het kostte bijna 2 jaar om er weer bovenop te komen. Ik heb geen spijt van de trainingen. Ben er zelf verantwoordelijk voor geweest, ja, zo ver hebben ze me wel kunnen omvormen. Een gemiste kans is geweest om op het moment dat er mensen kapot gingen onder de druk (waaronder Sjaak dus), Sjaak niet is opgestaan. Dat het genoeg was, dat de rollen die we innamen niet klopten en dat de eeuwige vriendschappen die gesloten leken te worden nog geen week zouden duren. Mensen fysiek en emotioneel uitputten en dan met zo weinig professionele hulp en nada nazorg een grote groep benaderen: het is is erg riskant. Door de druk van de groep is uitstappen vrijwel geen optie. Zaken ter discussie stellen evenmin: Sjaak zou ongetwijfeld door de charismatische trainer zijn afgebrand. Sterker worden kan je alleen door zelfkritiek. Voor elke tegenwerping hebben deze lui wel een kloppend antwoord; je bent niet ´commited´, ´not prepared to take risks´ en evenmin ´responsable´. Alle waarheden over het leven in een viertal dagen van gemiddeld 20 uur. Gelukkig bleef er dus maar 4 uur niet-slapen over. Aan het eind ben je allang blij dat er tenminste 70 mensen van je houden want je bent zelf door een hel gegaan. Desondanks is alles wat voorbij kwam wel nuttig gebleken. Waarschijnlijk was ik op een andere manier er ook wel achter gekomen, maar dan in een rustiger tempo.

Alle beeldvorming over geldklopperij is juist. In de geest van de training had niemand aangespoord hoeven te worden de trainingen te promoten (enrollen in jargon). Een goede training verkoopt zichzelf en niet door druk uit te oefenen. Darmee snijden ze zichzelf uiteindelijk in de vingers al zullen de eerste trainers er rijk van zijn geworden. Net als bij een kettingbrief. Het is hetzelfde commerciële sfeertje dat rond sommige alternatieve geneeswijzen hangt. Daar wordt ook net te vaak iets omheen of extra verkocht. Net als bij banken kun je ervoor kiezen om daar wel of niet mee in zee te gaan.

De loting en bundcoaches

Sommige zaken zijn eindig, maar toch ook niet. Gisteren moest Sjaak tijdens de loting voor het WK voetbal heel sterk aan Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten denken. Al die hotemetoten, een niet deskundig model met een verkeerde jurk, al die bondscoaches en vooral die onzinnige voorbeschouwingen. ´Groep des doods´, ´loodzwaar´ en dat soort gedoe. Sjaak vind dat San Marco (di Basti) weer zijn gelijk bevestigt en aantoont dat er écht een andere wind waait. ´Interessant´ en verder geen gezeik. Heel goed. Maar terug naar Erik en Diederik. Laatstgenoemde imiteerde in de legendarische Studio Spaan uitzendingen meesterlijk Boudewijn Büch. Deze hield in Oceanië voorbeschouwingen op de WK kwalificatie en onderhield zich met zogenaamde ´bundscoaches´. Steevast antwoordde Erik, verkleed als inboorling, niet op de in semi-Engels gestelde vragen. Alleen op de vraag: ´wat wil bee te score of the nekst geem´ was het standaard antwoord ´ik denk 2-0´. Erik en Diederik hadden gisteren niet misstaan.

Sjaak kon even geen fragmenten vinden, behalve dit lied van Erik. Zijn enorme imitatietalent komt in 5 minuten even voorbij. Geniet vooral.

Moderne bureaucratie

Al 13 jaar ben ik ambtenaar en wordt daar regelmatig geconfronteerd met het suffe imago van de overheid en het bureaucratische gehalte van mijn gemiddelde collega. Zal allemaal zo zijn en ik kan nog een beetje tegenwerpen dat we met Rechtspraak.nl gestaag werken aan verbetering van de dienstverlening. Maar de echte ´red tape´ zit bij de Grote Bedrijven. Moet je eens een hypotheek aanvragen en willen afsluiten. In de reclame staan ze te dringen, de accountmanager belooft je zijn benen onder zijn lijf voor je eraf te rennen, omdat ze ´in de rij voor je staan´. Maar eenmaal geïnteresseerd geraakt, begint het formulierenfeest. Voordat je het geregeld hebt ben je 34 formulieren verder. En Sjaak haat formulieren en formats. Maar goed dan denk je er te zijn en kun je weer over tot de orde van de dag. Gaat je getekende offerte ´de backoffice in´. En dan zijn de accountjongens, de talking suits ineens uit beeld. Die backoffice is Machtig, en kan het allemaal nog veranderen. Een andere wereld kennelijk, een biotoop achter een Berlijnse Muur die zijn eigen wetten kent en niet beïnvloedbaar is. Maak je met ´het pak´ afspraken dat je niet je scheidingsconvenanten hoeft in te sturen, stuurt een mevrouw van de backoffice een standaardbriefje. Kan ze niet afvinken van het checklistje. Nee geen kopie van het taxatierapport (keurig in een kaftje van de taxateur) nee het origineel hoor! En dat meer dan een maand nadat je het hebt binnengekregen, tsja het gaat in de backoffice op volgorde van binnenkomt bazelt ´het pak´. Maar Sjaak: wel zo spoedig mogelijk want over een week moet het zover zijn. Checkpoint Charlie is gesloten dus werken we langs elkaar heen op het glanzende ING kantoor. Dan maar de klant lastigvallen, nee: in gebreke stellen want niet alle vormvoorschriften is voldaan. Schande! Weinig kan Sjaak meer irriteren dan dit gedrag.

Sjaak schakelt (naar schaatsen)

Zo. De eerste klappen zijn uitgedeeld in het schaatsseizoen 2005-2006 en alle wereldrecords bij de mannen staan scherper. De vrouwen blijven in de breedte wat achter en het zal spannend worden of er nog iemand zich kan mengen in de strijd tussen Cindy Klassen (1.51 op de 1500 meter!) en Anni-weer-terug-bij-Ids-Friesinger. De apotheose van een ongekend fascinerend begin van dit olympische jaar was gisteren de WorldCup wedstrijd op de 10.000 meter. De andere vier wereldrecords (hoe waanzinnig snel de 3.37 van Eskil Ervik ook is, de 3000 meter doet niet mee) waren in Calgary en later Salt Lake City al verbeterd, maar de 10.000 meter was nog niet gereden. En in Heerenveen kan het hard gaan, als het meezit. Wat heet: er doken vier man onder de 13 minuten en met een tijd van net boven 13.10 zat je in de middenmoot. De race van Carl Verheijen was fenomenaal en deed zelfs hier de kinderen op de banken staan. Wat opvalt is dat al deze tijden werden gereden in 'stayersraces'. Het nieuwe paradigma leek de afgelopen weken te zijn om zo hard mogelijk weg te gaan en dan de rondetijden gestaag te zien oplopen. De Wennemarsmethode zeg maar. Maar als je zag wat Hedrick en Verheijen deden: die begonnen voorzichtiger (voor zover een rondje 31.5 op de 10 km voorzichtig is) en reden rondetijden op het eindet, die vroeger op de 1500 meter niet zouden misstaan. Dat heet een aflopend schema. Waar eindigt dit? Ik schat in dat een 10km in Salt Lake City nu goed zou zijn geweest voor een tijd van tussen de 12.40 en 12.45. Dan rijd je alleen maar 30'ers. Wanneer gaan we door de 6 minuten grens op de 5 km, de 1.40 op de 1500? De 1.08 en 34 op de sprintafstanden? Waarschijnlijk niet dit seizoen meer, tenzij er nog een keer op de echt snelle banen wordt gereden. De revolutie die Shani Davis en Chad Hedrick twee jaar geleden teweeg brachten is voltooid. Ze versloegen de Nederlanders, doorbraken de hegemonie, namen die over en worden nu weer bijgehaald. De Noren (ik vertrouw het niet helemaal) zijn ook weer aangesloten en het lijkt een geweldig Olympisch toernooi te worden. Als nu die Italianen het maar een beetje voor elkaar krijgen.

Vanaf nu schaatsblogjes uitsluitend op Sjaak Schakelt!

Zweefvliegen in de beurs

Soms moet je een ander iets gunnen, is een van de motti van mijn campagnon Coef! en dat was dit keer het geval bij de ICT conferentie van de Rechtspraak. Onze biotoop dus. Ruim drie jaar geleden bedachten we ergens in Naarden tijdens een retraître/uitje van het werk dat het leuk was om onze produkten te laten zien aan de rechtspraak. En dan vooral het deel dat er echt mee werkt en normaliter niet aan bod komt bij het bezoeken van dit soort sessies. Vaak hebben de praktijkmensen goede ideeën die ze niet goed kwijt kunnen en wij wilden ze een podium bieden. Een conferentie was geboren en de bijeenkomst in Media Plaza ('Porta Juuriizz') was een succes. Wij hadden een stevige vinger in de pap, zowel logistiek als inhoudelijk. Coef! wierp zich op als geestelijk vader van de conferentie en wist telkens verrassende elementen toe te voegen. Vorig jaar werd daar al wat wat aan geknaagd en eisten onze bazen veel spreektijd voor veel oude wijn in nieuwe zakken. En dit jaar 'waren zij aan de beurt, omdat we het voorzitterschap rouleren'. Dat was nieuw, maar je iemand wat gunnen en de baas wilde graag de conferentie gebruiken om te zenden en te oogsten van wat in de beleidsprogramma's bereikt wordt.
Als je kijkt naar het verloop van afgelopen vrijdag is de vraag of dit is gelukt. Het thema was implementatie en in de plenaire sessie bleef dat allemaal wat zweven. Een licht obligaat verhaal van een Expertisecentrum-consultant over cultuur, apen en bananen. Een ronduit onbeholpen en tenenkrommend verhaal van een spreker over veranderingen waarvan ik tot het laatst dacht dat het een 'act' was. En de Jack Nicolson-lookalike die daarna kwam kon de zaak daarna niet meer redden, ook al omdat zijn op zich goede elementen bevattende presentatie ongelukkig voor de borrel gepland stond. En daarmee bereikte alles een tegengesteld effect: als dít veranderen is dan maar liever hetzelfde behouden of daarnaar terug. Zoals meer ruimte voor presentaties en sessies van collega's uit de praktijk. Zoals twee rechters de vertellen hoe ze omgaan met de invoering van een schriftelijke rol en daar succesvol in zijn. Dat moet de kern zijn van deze conferentie en het voor- en naprogramma graag verbinden. Veranderen is doén werd ons voorgehouden, en vervolgens werd er een hele dag in de lucht over gepraat. Volgend jaar maar veranderen lijkt me.

Wouter van Bosten

In de Volkskrant van vandaag staat een foto waar zowel de VdH als Sjaak Marco van Basten dachten te zien, terwijl het Wouter Bos bleek te zijn. Bij nader inzien lijken de twee uiterlijk ook wel wat op elkaar. Maar er zijn meer overeenkomsten. Beiden traden aan bij resp. Oranje en PvdA in een in een verzuurde, bedorven omgeving, van onhooggevallen types en zwanger van zelfgenoegzaamheid. Beiden wisten een ombuiging te bewerkstelligen, waarin veel nieuwe gezichten en jonge talenten een serieuze kans kregen. Beiden ontzagen gevestigde namen en instituties niet. Beiden hebben daarmee veel goodwill gekweekt en gaan met een overtuigende bescheidenheid hun eigen weg. Enige relativering is op zijn plaats: beiden hebben nog niet voor de hoofdprijzen gespeeld, mogen over beginnersgeluk niet klagen en komen uit en situatie waarin het nauwelijks slechter kon. Van Van Basten is inmiddels bekend dat hij hoogbegaafd is van Wouter Bos is dat ongewis. Maar met Wouter en Marco aan het roer zal het de komende tijd beter gaan met ons land. Wie weet doen ze binnenkort nog aan job-rotation en gaan ze zelfs op dat terrein geëffende paden uit de weg.

Grrls just wanna have fun

Attentie: NSFM (Not Safe For ´Moeders´)

Sinds de Viva het als welkomstgeschenk gaf is de vibrator in marketingtermen een ´commodity´ en dus het gemiddelde huishouden binnengetrokken. Wij mannen hebben het over ons heen laten komen en terecht: we kunnen daar toch niet tegenop, halen het aantal ´bpm´ never nooit niet al slikken we ons scheel aan de Viagra. Dus compenseert de gemiddelde man een en ander met ´toys for the boys´. Firato-spul, DVD-recorders, de nieuwste gameboxen, diverse prut-met-knopjes en elk half jaar een nieuwe Ipod om een beetje bij te blijven. Zo hebben we weer een evenwicht berikt. Maar zowaar: er is een een vinding die een mooi huwelijk is tussen de toys van grrls en boys. De man zet zijn Ipod aan en de vrouw gaat uit haar dak van wat dat teweeg brengt. Een echte innovatie. En de mogelijkheden zijn nu legio: wat te denken van een compacte, flinterdunne TomTom met condoomfunctie. Veilig, handsfree vrijen en de juiste navigatie ineen!.

Gemiste kansen & ouwe koeien III

´Negers in Soweto moeten niet klagen, ze hebben toch stromend water, huizen met een dak en asfaltwegen´. En weet wel: de Duitsers waren in de Tweede Wereldoorlog maar kleine jongens bij wat de Russen allemaal uitspookten´. ´Het niet-plaatsen van kruisraketten is lévensgevaarlijk, dat linkse tuig moet de mond gesnoerd worden, voordat ze het Rode Leger met open armen hier binnen willen laten´.
We spreken begin jaren ´80 en de citaten zijn niet van Sjaak zelf, maar van zijn leraar Nederlands destijds: de heer J.W.G. Kievenaar. Deze reactionaire man, benutte de drie lesuren Nederlands per week toch tenminste voor de helft voor het spuien van zijn politieke obsessies. Het was duidelijk: het gevaar kwam buiten uit het Oosten en van binnen vooral van alles wat zich ter linkerzijde van het CDA bevond. Lange monologen vol rechtse praat, uitgestort over 13-, 14-jarigen, zonder enige vorm van nuance of objectiviteit. Zijn eigenlijke vak (Nederlands; hij scheen zelfs te dichten als was dat vooral om zijn veel begaafder collega Joop van den Gevel naar de kroon te steken) had hij voor de hoger klassen gecomprimeerd in een groene bundel: Gangen en Gangmakers´. Alleen voor het VWO: aan Havisten gaf hij geen les. Deze syllabus avant la lettre bevatte een aantal definities als ´Rederijkers zijn lieden die onder het genot van plenzen bier verzen in elkaar timmeren´. En wat te denken van de karakterisering van de Renaissance als (..) een periode van hernieuwde belangstelling voor de mens, óók in zijn aardse bestaan, en de hem omringende wereld. Aangezien een dergelijke interesse ook van grote betekenis was geweest in de Antieke Culturen rondom het Oostelijk bekken van de Middellandse Zee, vond men tijdens de Renaissance dáár zijn inspiratie (..). Het heeft zijn doel niet gemist, op het niet feilloos kunnen nadreunen stonden zware sancties en daarom kan Sjaak het na 20 jaar jaar nog reproduceren. De man was gevangen in zijn eigen denkbeelden en opvattingen en stond niet meer open voor enige veranderingen. Mijn schoonmoeder, gepromoveerd op genderaspecten in ons taalgebied, zou bij hem geringschattend zijn ontvangen (´hobbyïsme dat nergens toe dient´). Mijn eigen moeder bekloeg zich bij hem, toe Sjaak een onvoldoende had gekregen op zijn rapport terwijl zijn gemiddelde een stevige ´6´ was. Pas toen hij haar kloppende berekening karakteriseerde als ´huisvrouwenlogica´werd zij echt strijdbaar. De vrouw, met ruim 25 jaar onderwijservaring, bij wie toenmalige rector-in-charge nota bene stage had gelopen, de vrouw die de schoolkrant en ouderraad draaiende hield, liet zich daardoor zelfs even overbluffen. Net als wij destijds in de klas. De angst voor een publieke schoffering of een lage beoordeling zat er zo sterk in, dat niemand de man tegensprak. Er heerste een ijzeren discipline, en het feit dat in een klas waar er dadelijks ordeproblemen waren en het daggemiddelde ´eruitgestuurden´ (een informele doch betekenisvolle index onder schoolpubers) boven de 1 lag, nauwelijks incidenten waren, dwingt ook wel weer enige bewondering af. Maar het feit dat je je machtspositie zo gebruikt had meer tegengas verdiend. Daarom als een fikse nominatie voor deze rubriek. Sjaak wist in de laatste klassen, enigszins laf doch opportunistisch, de man te ontwijken door een roosterwijziging en werd in het warme bad van de emotionele ´juf Snijders´ gedompeld. Waar hij zelfs de strips van Sjef van Oekel op zijn lijst mocht zetten. De liefde voor het vak kwam weer terug en Sjaak spreekt nu mede door te schrijven.

Even Google bekeken: de man is niet te meer traceren, evenals zijn Gangen en Gangmakers. De digitale wereld, met Google als nieuwe norm voor het al dan niet bestaan, is hem kwijt. Poetin en Schröder gaan samen naar de sauna, hamer en sikkel zijn vervangen door El Quiada en hoofdoek. Nelson Mandela is alweer president-af in Zuid Afrika. De geschiedenis heeft de man links en rechts ingehaald.

Literatuur voor later

Sommige boeken lees je 30 jaar te laat. Sjaak moest er 39 jaar voor worden om de Klassieker van Thea Beckman te lezen. Een geweldig boek, dat voor kinderen al spannend en boeiend is, maar voor Sjaak ook een diepere laag heeft die gaat over trouw, roeping, verantwoordelijkheid nemen en daarmee essentiële zaken beschrijft. Dat lees ik er nu in en dan is het ook wel weer fijn dat het boek 30 jaar heeft liggen wachten.

Gisteren had ik hier over met mijn collega Irene, die in jeugdliteratuur is afgestudeerd. Zij vertelde dat zij dit ook zo´n mooi boek vond. Iemand had hier in haar opleiding een scriptie over geschreven en de conslusie was dat het geen Literatuur was. Wat de criteria daar voor zijn is onduidelijk maar de desbetreffende deskundoloog trok die conclusie, dus is het waar. Voor mij is het nog steeds een mooi boek en ik ben benieuwd hoe de verfilming onder regie van Ben Sombogaart zal zijn die volgend jaar uit gaat komen.

Matsen en fratsen

Al enige tijd lacht dit duo type lekker ding ons toe op de reclameborden bij bushokjes en straatmeubilair. In tweevoud, wat een feest. Sjaak, licht in verwarring door deze aantrekkelijke verschijningen wilde wel eens weten wie dit nu is/zijn. Dus naar de C1000 site, die weinig info geeft. Maar, je kunt wel een spelletje met haar spelen. Maak je geen illusies: het blijft netjes. Het meisje wordt geen vamp maar eerder een ideale schoondochter. Inderdaad: geen fratsen!

Klaverjassen

Ze hebben het voor elkaar. Dick en Marco waren al langer zeker, vandaag kwamen Guus en Leo erbij. Er kan geklaverjast worden tussen de vier Nederlandse ´bundscoosjes´ die in Duitsland actief zullen zijn. Leo won met zijn exotische Trinidad (logisch: Tobago mocht ook meedoen) van Bahrein. Sjaak zag Australië na pingels Uruguay uitschakelen. Live op Nederland 1 nota bene. Had Sjaak iets gemist? Is Australië uit de Commonwealth gestapt en toegetreden tot het Koninkrijk? Of is het wederom het Guus-effect? Na een waardeloos begin, waarin zowel de schoppers uit Zuid-Amerika als de wildemannen uit Down Under overduidelijk aantoonden niets toe te voegen aan het deelnemersveld volgend jaar, werd ik toch partijdiger. Veel spelers waren toch wel bekend. Zoals daar zijn: een Brett Emerton, toch een belangrijke pijler van de ploeg die de UEFA Cup won in 2002, maar ook een Tony Vidmar, Kalac (op de bank gebleven) en Culina. Jongens die hier spelen of hebben gespeeld. En Guus gun je alles; inderdaad het Guus-effect. Dus Sjaak kon zeer goed leven met deze uitkomst.

Ik zet in op Marco. Die zal ook hier stiekem John erbij halen (Marco praat immers altijd in de wij-vorm) en gemene trucjes uit de kast halen om roem te kunnen spelen. Dick zal zich onheus bejegend voelen en boos wegbenen, Leo (the Great Communicator) lult zijn onvermogen wel weg en Guus neemt er nog maar een biertje op (die heeft Marco als teammaat het werk laten doen). Rest maar één vraag: Rotterdams of Amsterdams?

Hoge cijfers

Herkenbaar beeld voor velen van vroeger op school: het kind dat zich van te voren, maar vooral ná het proefwerk eindeloos zorgen maakt om het resultaat. ´Het ging zo slecht´; ´ik wist écht niks´; ´ik had hele andere dingen geleerd´; ´ik snapte niets van de vragen´: we herkennen allemaal de quotes wel. Om dan uiteindelijk erachter te komen dat het kind er met een 9½ vanaf komt (´klein foutje slechts verder perfect gemaakt en een ´kus van de juf´).
Irritant, ook al voelt zo´n kind die onzekerheid oprecht, dat geneuroot werkt op je zenuwen, zeker als je zelf een mager zesje blijkt te hebben gehaald. Tot in Sjaak´s studietijd kwam hij ze tegen, en zelf maakte hij zich ook wel aan dit gedrag schuldig (tentamens Algemene Sociale Geografie van mijn eerste hoogleraar Van Ginkel in eerste en tweede jaar bijvoorbeeld).

De verkoop van ons huis was reden tot de nodige zorg, lichte paniek van tijd tot tijd en vooral een grote opruim- en opknapwoede de laatste maanden. Zou het wel verkoopbaar zijn; vragen we niet te veel etc.? Na geruststellingen van de gehele omgeving dat het een prima huis is dat mensen graag willen hebben, inclusief de vergelijkbare inschatting van maar liefst drie makelaars begon Sjaak het zelf ook te geloven. Maar het bleef spannend. Toen gisteren de markt werd geopend lage er liefst 6 uur later een mondeling akkoord voor een goede prijs. Mede dankzij meerdere ´bieders´. Het proefwerk bleek inderdaad een dikke 9 te hebben opgeleverd; Sjaak gaat nu zeker ´over´.

Zwaarden en messen

De rechtbank kon ruim een jaar geleden geen duidelijke uitspraak doen toen Gilette en Wilkinson elkaar in de haren zaten bij het dispuut wie het beste scheersysteem heeft. Beiden vielen met onderzoeken, reclame-uitingen, testen en supeririteitsclaims over elkaar heen. De rechter gaf beiden (on)gelijk in het verzoek om de ander het zwijgen op te leggen dan wel elkaar zwart te maken. Weinig duidelijk allemaal, dus spreekt Sjaak maar weer.
Jarenlang heeft Sjaak Gilette gebruikt. Het Sensor Excel-systeem heb ik zelf actief aan mijn vrienden en zowaar mijn vader gepromoot. Zelfs mijn ex gebruikte het voor de oksels en dergelijke. Enkele maanden geleden kocht ik desondanks uit nieuwsgierigheid een probeersetje van Wilkinson. Proberen kan altijd, niet? Het was even wennen, een heel apparaat ineens, en liefst vier messen tegelijk bedienen viel niet mee. Maar nu de mesjes van het probeersetje versleten zijn wil Sjaak niet meer terug. De Sword Quattro wint dus, ook al heeft Gilette zo´n 85% van de markt. Tenzij Gilette me weer overhaalt tzt een probeersetje van een vast binnenkort weer verbeterd produkt te kopen en me weer terug overtuigt. Concurrentie werkt!

House for sale

House for sale
You can read it on the sign
House for sale
It was yours and it was mine
And tomorrow some strangers will be climbing up the stairs
To the bedroom filled with memories
The one we used to share

Het is dan eindelijk zover, we zijn in de verkoop met ons huis. Het mooie, licht sentimentele liedje uit 1975! van Margriet Eshuijs (toen nog met de band Lucifer, met op drums Henny Huisman) is natuurlijk nu volledig van toepassing. Sjaak snikt. Daarom is de luchtige parodie van Kopspijkers wel zo aardig.

Update: mondelinge overeenkomst bereikt

Over de top

Wat Sjaak nog het meest opvalt in de berichtgeving over die liquidaties in het criminele circuit is de kwalificatie ´top´ die aan betrokkenen wordt opgehangen. Nu was het weer topcrimineel Mieremet die werd omgelegd. Dit soort topmensen, wordt doorgaans uitsluitend verdedigd door topadvocaten als een Moscowitz, een Doedens, een de Ankers etc. Alleen maar toppers onder mekaar, dus het OM kan niet achterblijven en zet zijn topstrafpleiters (ik noeem een Plooy, een Teeven etc. )in, al zitten de echte toppers van het OM natuurlijk bij het Parket-Generaal. Toppie Joppie allemaal dus in strafrechtelijk Nederland. Hebben we eigenlijk wel toprechters in Nederland of doen we als de Rechtspraak niet mee?