Prikkelend
Vanaag moest de jongste zoon bloed laten prikken om zich op allergieën te laten testen. Hij zag er een beetje tegenop, maar eenmaal op de stoel was het zo gepiept. Geen kik gegegeven. Goed zo Fenzemans. Het deed me denken aan pakweg 35 jaar geleden toe ik wratjes had en deze werden verwijderd met vloeibaar stikstof. Een rigoureuze methode, die even pijn deed, weet ik me te herinneren. Het was bij Dr. Tan in de Alexanderpolder. Sjaak, die destijds losse traantjes had, huilde niet of nauwelijks en kreeg naast de lof van Moeders ook nog eens een matchbox-autootje. Dat heeft indruk gemaakt, tot op de dag van vandaag. Het wegwerp-vliegtuigje (in meerdere opzichten) zal op Fenzemans geen vergelijkbaar effect hebben.
Posts
1 opmerking:
zo weet doesbrand nog altijd dat vader (van de barometer in twee blogjes geleden) een keer bij thuiskomts zo'n matchbox merdeces onder zijn grote onhandig geplaatste schoen plette. Dat kwam namelijk omdat het winter was en zijn bril vol condens stond. Mij trof eigenlijk nog meer zijn nadrukkelijk herhaalde mea culpa, alsof zijn leed om mijn leed vele malen groter was en dus troost van mijn kant behoefde.
Het was een blauwe mercedes (een zgn "strich 8"). Van de weeeromstuit hebben we er uiteindelijk maar zelf zoeen gekocht. In het echt. Nou goed, een type later, een w123.
Een reactie posten