Challence accepted #4: Ten - Pearl Jam

In de jaren '80 is muziek een belangrijk onderdeel van mijn leven. De voorbeelden daarvan komen nog wel. Het decennium daarna staat toch meer in het teken van werken en later een gezin stichten. Minder bijhouden wat er gebeurt, geen popconcerten meer bezoeken. De wereld van K3 is een stuk dichterbij, plus alle klassieken van Annie MG Schmidt. Een lacune wil ik het niet noemen, maar de jaren '90 is de beleving anders.

Een uitzondering hierop is dit album. Het is het debuut van een groep uit Seattle die tot de -zo begrijp ik tenminste- grunge stroming behoort. Als ik het nummer Alive hoor op de radio [toen dus nog wel] ben ik meteen onder de indruk van de krachtige stem. Die van Eddie Vedder blijkt te zijn. Ik koop de CD en ben verder verkocht. Eigenlijk staat er geen één matig nummer op. Met het nummer Porch heb ik een speciale band. Vijf jaar geleden zei ik 'Ja' tegen de VdH en tijdens de afdaling van de Col d'Allos had ik dat nummer in mijn hoofd.

Kortom: in deze lijst hoort dit album. En ik ben niet de enige, die dit zo ziet. In allerlei lijsten en rakings staat dit album zeer hoog genoteerd.