Onbetaalbaar
De reclames van Mastercard zitten nog op mijn netvlies. Sommige zaken zijn onbetaalbaar, maar alles is verder te koop; uiteraard met Mastercard. Sjaak had vanmiddag een 'onbetaalbaar' gevoel tijdens een wandeling met Joost. We kennen elkaar nu bijna 25 jaar, zijn studiegenoten en hebben tijdens en na onze studie telkens dicht bij elkaar gewoon. We eindigden die reeks als achterburen van elkaar, in het huis dat twee jaar geleden werd verkocht. Joost verhuisde naar Zutphen en we hebben altijd contact gehouden. Onze dochters zijn vriendinnen-op-afstand gebleven, dat helpt natuurlijk omdat er af en toe gelogeerd wordt.
Zes jaar geleden liepen we samen van Zutphen naar Deventer, op een koude, zonnige februari-ochtend. De dag ervoor won Gerard van Velde goud op de 1000 meter, dat weet ik nog goed. Sjaak was destijds behoorlijk van de kook, lag in scheiding en wist even niet het hoofd boven water te houden. Joost luisterde bijna 20 kilometer lang, gaf raad en eigen ervaringen weer (zelf had hij gescheiden ouders). Zelden heb ik me zo gesteund gevoeld. Veel zien we elkaar niet en het contact was wat minder, maar onlangs was er een mailtje: " ik mis het contact, wanneer gaan we weer wandelen"?
Vandaag dus. Terwijl we het beiden stervensdruk hebben op het werk, maakten we de vrijdagmiddag vrij. Spraken af in Dieren en liepen onze vertrouwde Veluwezoom-wandeling. Met pannenkoek in de Carolinahoeve. Gesprekken over werk, leiding geven en het bespreken van onze ambities, relaties en kinderen. Vertellen en vragen; elkaar aanhoren en soms adviseren. We hadden het nog uren kunnen volhouden maar toen we een maal in Rheden weer op de trein naar Dieren stapten naderde het einde. Het begon ook gelijk te hozen. In alle opzichten hadden we dit goed getimed. Inderdaad onbetaalbaar.
Posts
2 opmerkingen:
Beter een verre vriend
Misschien vreemd om te bloggen aan een verre vriend die ook jarenlang een goede buur was, maar toch: volgens mij is het niet waar, dat van die goede buur en de verre vriend. Met wie kan je beter de insides delen dan met die verre vriend die een verleden met je deelt, die aan een half woord genoeg heeft, die je volste vertrouwen heeft? Niemand, en zeker niet een goede buur.
Als we elkaar spreken is het leven niet mooier dan het is, en dat is dan weer het mooiste dat er is.
Dankbaar.
Joost
Achwelnee... goede buren zijn handig als je water nodig hebt omdat de leiding is bevroren/gesprongen (toevallig de laatste voorbeeld die ik kan bedenken van echt burenhulp) en om vriendelijk een pianolerares om de hoek aan te bevelen of een hond een dagje erg graag in ontvangst te nemen maar voor de echte goede gesprekken zijn de verre vrienden echt onmisbaar! Leuk om een keer dit ook te horen van niet-grrrls ;-))
Een reactie posten