Dato

In mijn eerste jaren als ambtenaar reisde ik af en toe naar Leeuwarden om de plaatselijke procureur-generaal, Dato Steenhuis, bij te praten over de projecten die we deden. Dato´s kindje was het CJIB en wij zorgden dat het CJIB meer en anderssoortige zaken kon gaan afdoen. Dat ik Dato mocht zeggen vond ik als relatieve snotneus al heel wat, maar hij was oprecht geìnteresseerd in wat we deden, vond het belangrijk dat het allemaal goed liep en hij wilde zijn nek er wel voor uitsteken. Dat hij ongenuaceerd was, was geen geheim. Dato kokketteerde ook wel met die karaktereigenschap en in de stoffige, wat sjieke wereld van Justitie en OM was dat ook verfrissend. Ik heb altijd sympathie voor hem gehouden, ook al was in de jaren daarna zijn rol in diverse affaires niet even zuiver wellicht en heb ik hem al bijna 8 jaar geleden voor het laatst gezien. Mij heeft het wel verbassd dat hij niet zichzelf aan een populistische politieke groep heeft verbonden, maar wat niet is kan nog komen.
Gisteren stond weer een artikel in de kranten over deze topman van het OM. Net als de rechter die zijn vriendin (naar verluidt een callgirl achtig type uit een voormalige Sovjet republiek) in elkaar sloeg blijken de magistraten net echte mensen uit de wereld die ze bestrijden. Natuurlijk hebben magistraten een voorbeeldfunctie en kan dit alles niet door de beugel. Maar het geeft de rechtsspraak wel een menselijk trekje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten