Verloren zoon

Gisteren mijn Gios opgehaald in Limbricht bij Math Salden. Het voelde als een ouder die zijn kind op Schiphol gaat ophalen na een wereldreis van een jaar. Mijn frame was opnieuw behandeld en gespoten, omdat er al snel roest op het chroom kwam. Dat alles heeft maar liefst 4 maanden geduurd en heeft heel wat voeten in aarde gehad tot het scannen en verzenden garantiebewijzen aan toe. Als nieuw is ie nu en dus groot feest voor deze framefetisjist (althans volgens mijn baas Coef, die ik ondanks deze kwalificatie toch tot mijn vrienden reken).

Dat ik uitermate grof werd behandeld door de lokale Ralph, drukte de pret behoorlijk. Ik zal er niet meer kopen, en raad u aan dat ook niet meer te doen. Gisteren koesterde ik een diep verlangen dat ik hun site kon hacken omdaarop eens haarfijn uit te leggen hoe zij klanten behandelen en ze gratis een niet-koopadvies te geven. Gelukkig was er een wat oudere monteur die wel fatsoenlijk met mij wilde overleggen hoe ze hun toezegging om mijn computer goed te krijgen konden waarmaken. Dat stemt Sjaak al weer wat milder.