Creëren

Ruim een jaar geleden nam Sjaak met terugwerkende kracht de empowermenttraining -die hij bijna 6 jaar geleden volgde- op de korrel; gisteren deed Zembla dat. Een jaartje of vier, vijf te laat en de documentaire was dan ook nauwelijks schokkend te noemen. Een opvullertje, voor als er geen actueel onderwerp is. Net zoals Sjaak af en toe ene reserveblogje heeft als hij niks weet te bloggen. Wat we gisteren hoorden wisten we allemaal toch al wel. Zembla was er op uit om alles in een kwaad daglicht te stellen. De methode werd dan ook niet eens een kans gegeven. Geen journalistieke aanpak door je af te vragen waarom men zo werkte, wat de achterliggende gedachten waren. De 'undercover' journalist ging zelf mee in de stroom en deed wat al die duizenden anderen deden: bezwijken voor de groepsdruk en je strohalm vinden bij de groep die als enige ook begrijpt dat je na al dat strenge gedoe toe bent aan een knuffel en een warm woord. Maar ook hij slaagde er niet in de materie met enige distantie te benaderen en zo een genuanceerd beeld neer te zetten. Of de beelden voor zich te laten spreken en zelf je oordeel te vellen.

Voor alle duidelijkheid: Sjaak raad niemand aan Landmark of CSA te doen. Het is een op geld belust concept, dat inderdaad zeer riskante dingen met mensen doet. Veel van wat je leert kan ook op andere wijze tot stand komen, in een rustiger tempo, zoals de psychiater ook adviseerde. Maar mij heeft het ook veel inzicht gegeven in hoe dingen in elkaar steken en geholpen bij het ondergaan van de draaikolk waar ik in de maanden erna terecht kwam. Desondanks: enge lui, niet 'echt', authentiek in hun eigen jargon en iets om ver van weg te blijven. Maar dat geeft geen vrijbrief om een eenzijdige documentaire te maken. En dat was het, tot de laatste 30 seconden. Toen werd het alsnog een zichzelf vertellend verhaal, toen de directrice van Landmark uitlegde wat een doorbraak is:

'een doorbraak is iets gecreëerd dat komt vanuit een toekomst die je creëert.' ... Ben ik u kwijtgeraakt?

Einde!

Toonzetting

Het wordt gezellig in Den Haag. Een stuiptrekking van Rita en Geert die even de schaapsvacht uitdeed hebben de toon gezet. Het was ook te mooi om waar te zijn. Twee geïntegreerde Nederlanders met een Marrokaanse en Turkse achtergrond in de regering. Die goed bij hun achterban liggen, natuurlijk, maar ook onder vuur liggen omdat ze ook die achterban confronteren met onwelvallige boodschappen als dat nodig is. Mensen die gewoon op basis van bewezen kwaliteiten en vaardigheden deze posities gaan bekleden. Als bewijs dat we naast het stigmatiserende gebalk van Verdonk cs. ook fraaie stappen zetten in onze samenleving en. Dat mag natuurlijk niet zo zijn. De gore stoot onder de gordel hebben de beide PvdA-ers vooralsnog met waardigheid opgevangen, lijkt Sjaak. Het feit dat de meerderheid van de Kamer fel reageerde geeft me gelukkig nog genoeg reden om het rode boekje (foto) nog maar even niet op te geven.

Haal Heino in huis

Vroeger waren we lid van de 'Boek en plaat'. Een soort ECI, maar dan anders. Leden moesten 4x per jaar een boek of CD kopen. Was je niet op tijd dan kreeg je het 'boek van de maand'. Die ongelezen de kast -of erger- in gingen. Het bestaat nog steeds, deze verschrikkelijke vorm van koopdwang. Sterker nog: mijn buurvrouw (een leuke vrouw overigens) is daar directeur van. Anyway: Sjaak bladerde regelmatig de catalogus door. Sloeg snel maar afbeeldingen van de boeken over sex over en kwam dan via de hobby- en tuinboeken uieindelijk bij de platencollectie. Daar was altijd een flink aantal albums van de fascinerende zanger 'Heino' te vinden. Sjaak kende de man noch zijn muziek, maar als er veel platen van besteld konden worden, dan moest deze Heino wel een grootheid zijn. Wat opviel was de donkere bril, die hij kennelijk vanwege zijn ogen moest dragen. De Duitse Jules de Korte dus. Maar Jules maakt mooie liedjes en Heino was een Schlagerzanger...

Vandaag onderging de VdH, ook wel bekend als Elsje, een laserbehandeling aan haar -o zo fraaie en sprekende- ogen. Ze blogde er zelf over. De behandeling is goed gegaan, maar nadat de verdoving was uitgewerkt begon het heel gemeen te branden. Sjaak ging tussendoor naar huis om te kijken hoe het ging en even was er twijfel of ze er wel goed aan had gedaan. Nadat de eerste stress wegebde en ze had gerust kwam de goede zin weer terug. Ze heeft al iets kunnen zien wat ze straks zal kunnen zien. Voorlopig is gedempt licht en een zonnebril nog nodig. Mijn eigen Heino struint door het schaars verlichte huis. Juist omdat het goed is verlopen konden we er wel grapjes over maken. Alle bijsluiters en instructies zijn voorgelzen. Het duurt wel een half jaar voordat alles echt tot rust is gekomen. De komende dagen zullen nog doorbijten zijn, maar de vooruitzichten zijn goed. Ook voor Sjaak die straks ongehinderd zicht op die ogen zal hebben.

Ab

Ineens waren de namen bekend en hebben we weer een regering. Volgens de media springen er twee namen uit. Ronald Plasterk (die gelukkig al zo bekend is dat grappen over zijn naam niet waarschijnlijk meer zijn) op Onderwijs en Ab Klink (foto) op VWS. Ronald is een goede vriend van Coef!, onlangs nog spreker op zijn verjaardag. Ab is mijn oude chef, toen ik beleidsmedewerker op Justitie was. Ab, CDA-er tot in zijn vezels, en Sjaak, beslist geen CDA-er, mochten elkaar graag. Ab gaf Sjaak, een doener in Beleidsland met ambities om ICT in te zetten in de Rechtspraak, alle ruimte. Hij geloofde in wat ik deed en toonde oprechte interesse. Daarnaast zaten we beiden destijds met jonge kinderen en die hoeksteen van onze verstandhouding was ook stevig. Ab hield -met zijn sterk ontwikkelde politieke instinct- in een woelige periode op het ministerie Winnie Sorgdrager in het zadel, waarbij heel knap zijn loyaliteit aan het CDA (destijds oppositie) wist te scheiden van zijn werk voor de aangeschoten D'66 minister. Anderzijds was dat CDA niet het CDA dat Ab voor ogen stond. Hij rammelde nadrukkelijk aan de poort en heeft vanuit de achtergrond en luwte aan een nieuw CDA gewerkt. Zakelijker, socialer, minder betuttelend. Nog steeds niet Sjaak's partij overigens. Dit ministerschap is zijn bekroning; zeker voor een baas die me destijds in de gloria thuis belde om me te feliciteren met het feit dat 'je nota naar de Kamer is gegaan'. Sjaak heeft het niet lang meer gemaakt daar. Hij geloofde in de politiek en het spel daaromheen. Sjaak werd er mies van en wilde gewoon actie. Maar aan Ab houd ik goede herinneringen over. Hij zal nog menig stevig debat gaan voeren. Hij was eigenwijs, sterk overtuigd van zijn eigen visie en genoot van de strijd en het debat. Hij zal in de wind komen te staan en ik ben wel benieuwd wie hem kan steunen zoals hij andere ministers steunde.

Dubbelganger

Cesar 'drumstick' Zuiderwijk en Martin 'dikke kop' Jol

Een tijd geleden schreef Elsje een mooi blogje met dezelfde titel als dit blogje. Sjaak heeft er ook één bedacht in de vorm van Wouter van Basten, maar het is tijd voor een nieuwe. Het gaat dit keer om Cesar Zuiderwijk en Martin Jol. Cesar was bij Pauw & Witteman en kende zijn plek achter de helden van het weekend, Ireen Wüst en Sven Kramer. Met zijn lijzige, Haagse stem, rustig, bijna in alles vertrouwelijkheid uitstralend, gaf hij zijn commentaar op het schaatsen. Tussendoor drumde hij links en rechts wat weg, vertelde wat over zijn Slagwerkfestival en was hij een aangename gast. Sjaak heeft niet veel met Den Haag maar Hagenezen mag hij doorgaans wel. Welke andere Hagenees leek nu op Cesar?

Bij het -later die avond- uitruimen van de vaatwasser (altijd handig) viel het muntje. Martin Jol. Uiterlijk lijken ze niet heel erg op elkaar (alvast genoteerd voor de kritikasters onder u), maar qua uitstraling zijn het broers. Martin Jol, die op exact dezelfde wijze lêizigguh praat en sympathie opwekt. Martin, ooit als 'te dikkig' door de -zelf nota bene 'te kale'- voormalige voorzitter van Feyenoord neergezet en afgeserveerd. Die nu successen boekt in Londen bij Tottenham Hotspur, dat een walkover heeft omdat Feyenoord niet meer mee mag doen in de UEFA-cup. Martin Jol, die aan Duitsche Zijde inviel in de legendarische 0-8 bij de afscheidwedstrijd van Johan Cruyff, ook al aan bod geweest bij Sjaak. En of de duvel er mee speelt: Martin staat vandaag in de Volkskrant. Tijd om mijn dubbelgangers te publiceren.

Te mooi om waar te zijn

Vrijwel alleen maar lof voor het nieuwe regeerakoord . Iedereen lijkt tevreden: vakbeweging, de zorg, het onderwijs, bedrijfsleven, milieu-organisaties. Het kan niet op en dan wordt Sjaak achterdochtig, zonder de details te kennen. De 10.000 rijksambtenaren die moeten sneuvelen, dat was al bekend. Maar waar blijken straks de sigaren uit eigen doos te zitten? Wanneer is het nieuwe elan doorgedrongen tot het almachtige ambtenarenapparaat met de DG's die hun domeinen en koninkrijken blijven bestieren? Sjaak schippert, want het zou natuurlijk wel heel mooi zijn als deze coalitie inderdaad meer samenhang en duurzaamheid weet te bereiken.

Gisteren gaf in Pauw&Witteman André Rouvoet een paar details prijs van de formatie. Zo haf Herman Wijffels gezegd dat er alleen aan déze tafel onderhandeld zou worden, wijzend op de tafel waarin de mannen! zaten en die tafel is telkens meeverhuisd. Nog mooier was de pot drop die op tafel stond en gestaag werd geleegd tijdens de besprekingen. Drop als doping binnen de formatie. Misschien symbolisch voor dit kabinet dat snoepjes uit lijkt te delen. Voor dat we alles als zoete koek lijken te slikken. Maar wie weet gaan we gewoon wel een hele zoete periode tegemoet.

Grafstemming

Gisteren was het zover. Coef! vierde zijn 50e verjaardag, zoals aangekondigd in diverse cohorten. Een aantal malen ging de kroeg aan de Worp open en was een zorgvuldig samengesteld gezelschap te gast in de sfeervolle ruimte. Op die manier bleef het overzichtelijk en konden gastheer en publiek elkaar ook nog een spreken. Het past bij Coef! die graag dingen opsplitst en in brokjes verdeelt. Een soort plateauplanning dus, met risicospreiding: als er een van de feestjes minder leuk is heb je nog kans dat de anderen wat worden. Eind van de middag was voor de doelgroep 'collega's' en Sjaak hoorde ook in dat cohort. Vandaag is het cohort vrienden aan de beurt en Sjaak en VdH behoren daar ook toe. Een nachtmerrie voor de informatici onder ons: twee labels aan één entiteit: hoe modelleer je dat? Maar terzake:

We hadden besloten om onze lovende woorden over onze Coef! onder het motto: 'over de doden niets dan goeds' te brengen. Dus was onze eigen mw. de Boer de begrafenisondernemer die de vele sprekers aankondigde. Dat leverde een breed pallet op van woorden, intententies en impressies. Coef! genoot zichtbaar; de man van de conférance, de milde spot en pakkende humor kreeg een koekje van eigen deeg. Er hing dus even een grafstemming in de kroeg, maar die sloot wel aan bij Coef!'s fascinatie
voor het onderwerp. Hij schrijft er veel over of loopt langs begrafenisplaatsen. We hebben ons best gedaan en het was een leuk feestje, met een glansrol voor Barman Bart. De VdH kwam op het eind, toen de meeste collegae al weg waren, ook nog even en we hebben het interbellum naar het cohort 'buren' overbrugd. Wordt vervolgd.

Drempel

In Sjaak basisschooltijd was het leven eenvoudig en overzichtelijk. Sjaak ging naar dezelfde school als zijn zus en broer Doesbrand: het Emmauscollege in Rotterdam. De school kende je van de verhalen-aan-tafel en de jaarlijkse 'Malawi'-avonden, die bedoeld waren om geld in te zamelen. Sjaak hoefde geen CITO-toets te doen, wel een alternatieve test en kreeg HAVO/VWO als advies. In 1978 was het zover: mocht hij ook gaan fietsen naar de Alexanderpolder met een volle boekentas. Met een geprofileerde broer en zus boven zich, gezegend met dezelfde zeldzame achternaam, riep zijn verschijning meteen ook een stevig beeld op bij aanwezige leraren. Dat was wederzijds overigens. In de loop der jaren schaafde dat beeld wel af en kreeg Sjaak wel zijn eigen profiel, cumulerend in een uitstekend examenjaar in 1984. Achteraf koestert Sjaak warme noch bittere herinneringen aan die schoolperiode, in tegenstelling tot de lagere school.

Hoe anders is het nu? De aanstaande pubers mogen zelf een school kiezen. Dus worden er open dagen georganiseerd, lesmiddagen, informatiesessies voor ouders en doen de scholen hun uiterste best om goed voor de dag te komen. Een prima zaak en passend in het sterke 'eigen verantwoordelijkheid'-paradigma van deze tijd. Kinderen worden betrokken bij belangrijke keuzes in hun leven en leren al vroeg om uit te maken wat belangrijk voor ze is. Maar toch heeft Sjaak wel gemengde gevoelens. Vorig jaar ging de oudste (leen)dochter hier des huizes bijna ten onder aan de stress die dit hele proces met zich meebracht. Intelligentie was het probleem niet. Maar in een korte periode én de CITO-toets, én de open dagen, én de open lesmiddagen; het daarop volgende afwegingsproces en daarna de spanning van het inloten. Want het lijkt zo mooi met die keuzes, maar alle goed aangeschreven scholen hebben minder plekken dan inschrijvingen. En dus krijgen de kinderen een hard doch realistische eerste kennismaking met het maken van een 'keuze'. Die ligt dus deels buiten hun eigen macht. Leendochter kwam er goed doorheen en is nu helemaal gelukkig op haar zelfgekozen school.

Om dochter Olijf, nu nog groep 7, alvast voor te bereiden op dit hele proces en de drempel wat te verlagen, bezochten we school nummer 1: het Montessori Lyceum in Zeist. Olijf, die nog regelmatig met popjes speelt, werd dus losgelaten in een groot schoolgebouw. Althans voor ons, want met 775 leerlingen ben je tegenwoordig een kleine middelbare school. We werden rondgeleid door twee vierdeklassers en onderweg liepen we nicht Roos tegen het lijf. Roos is erg enthousiast over de school en zou dan in haar examenjaar nog met haar nichtje op dezelfde school zitten. Aangezien beiden dezelfde zeldzame achternaam hebben zal ook haar entree dan niet zonder beeldvorming gepaard gaan. Het zal geen drempel opwerpen voor Olijf. Roos trad met veel flair ouders en kinderen tegemoet, zong voluit mee met muziekdocente Suzanne die een proefles gaf, sprak ontspannen met diverse docenten en zal niet aarzelen om haar nichtje uit de brugklas goede raad te geven. We zien wel wat het wordt, maar ook voor Sjaak is een drempeltje genomen.

Komt tijd, komt (huis)raad

Bijna een jaar geleden trokken de VdH, Sjaak en hun NSG in een nieuw huis. Na het uitpakken van de eerste 200 dozen en het provisorisch neerzetten van de verhuisde spullen was het even genoeg. Mede daardoor had de woonkamer nog veel weg van een kampeerplek. In het najaar besloten Sjaak dat het tijd was om de fraaie ruimte eens echt in te gaan richten. Het begon met de tafel, die begin november werd besteld en ruim een maand later al werd geleverd. Twee weekenden geleden trotseerden we de woonboulevard Utrecht, reden we diverse IKEA's af en waren we behoorlijk wat euri armer. Maar twee weken later mag het resultaat er zijn: de praktische TV-kast staat (en wacht op de nieuwe buis), de lampen (waarover we zowaar succesvol onderhandelden over de prijs) zijn geplaatst resp. zorgvuldig opgehangen, het lang gewenste tijdschriftrekje hangt. De leren stoelen, begin december uitgekozen, werden deze week geleverd en het plaatje wordt bijna VT-wonen fähig.

De andere kant is dat er dus oude meubels wegmoesten. De tafel, ooit het collectieve kado waar de enveloppe voor bestemd was' 'dateert nog van Sjaaks huwelijk. De stoelen vonden we er destijds bij na een uitgebreide zoektocht. De tafel was te klein en ook niet meer onze smaak. Gelukkig konden zus en zwager de spullen gebruiken, net als de banken die drie jaar geleden al werden vervangen. Een levensfase verder levert een nieuwe leefomgeving op. Vanndaag kwam de VdH met een -broodnodige- nieuwe wok aan. De oude (model plaatje van hierboven) was na bijna 7 jaar trouwe dienst en intensief gebruik niet meer bruikbaar. Hoezo 7-year itch? Sjaak wijdt de nieuwe wok op dit moment in met een driedubbel inölieritueel. Voor een katholiek van huisuit mooi symbolisch. De wok kreeg Sjaak destijds van zijn (ex)schoonouders. De archeologievorming van Sjaak's huisraad voltrekt zich in rap tempo.

Vrienden uit Valkenswaard

Sjaak heeft een geavanceerde hartslagmeter. Na de verhuizing heb ik hem niet echt meer gebruikt. Weinig sporten, batterij leeg, computer terug naar importeur wegens defect, aansluiting op de computer uitgesteld en zoals onlangs bleek: polsbandje weg. Nu maar eens actie ondernomen en langs de elektronische weg geprobeerd dit bandje te bestellen. Om te beginnen bij mijn importeur Veltech uit Valkenswaard, waar ik goede ervaringen mee heb/had.


22-01-2007: 14.24
Geachte heer/mevrouw

Van mijn Ciclosport HAC4plus ben ik de polsband (met klittenband) kwijt.
Kan ik deze los bij jullie bestellen?
met vriendelijke groet
Sjaak

Het antwoord:

22-01-2007: 15:27
Beste Sjaak,

U kunt de polsband gewoon via uw dealer bestellen.
Deze is er in zwart of blauw en kost EUR 7,95.
Met vriendelijke groeten,

Chris Smeets
Veltec Benelux BV

Sjaak dus maar twee online shops gemaild. Hartslagmetershop.nl/cardio-systems en Futurumshop.nl.

Verzonden: dinsdag 23 januari 2007 16:46
Geachte heer/mevrouw

Verkopen jullie ook losse polsbanden voor de Ciclomaster HAC4? Ik ben deze
kwijt geraakt. Volgens de importeur kost de 7,95 en is deze los
verkrijgbaar. Graag hoor ik nog van u

met vr groet
Sjaak

Zie hier de antwoorden:

ontvangen op 23 jan 2004 om 14:11
Beste Sjaak,
Wij leveren de Ciclosport producten niet via Veltec. Helaas kan onze
leverancier dit onderdeel niet leveren.

Mocht u nog vragen hebben dan hoor ik het graag.

Met vriendelijke groet,

Barbara van den Boogaart
FuturumShop BV

en:

From: "HCS-Systems"
Date: Tue, 23 Jan 2007 21:47:12 +0100
Beste Sjaak

Wij hebben deze helaas niet meer. Mogelijk kan de importeur er één naar u
opsturen.

Met sportieve groet,

HCS-systems.nl

Nou ja! Dus:

Verzonden: dinsdag 23 januari 2007 22:34
Aan: Chris Smeets
Onderwerp: Re: polsband


Beste Chris
Hebben jullie een (online) winkel aan wie jullie leveren?
Ik kan 'm tot op heden nergens bestellen
vr groet
Sjaak

Daarop:

24-01-2007 11.32
Hoi Sjaak,

www.futurumshop.com en http://www.cardio-systems.com/

zijn dealers van ons en kunnen deze zeker leveren!

Met vriendelijke groeten,

Chris Smeets

Dan wordt Sjaak echt wakker:

Verzonden: woensdag 24 januari 2007 11:38
Aan: Chris Smeets
Onderwerp: FWD: RE: ciclomaster HAC4

Beste Chris
Dank voor je antwoord maar ik stuur even de reacties van zowel Futurumshop als Cardio-systems. Een beetje kastje-muur-verhaal, en dat ben ik van jullie niet gewend. In het verleden hebben jullie alle problemen met de HAC4 perfect opgelost. Ter informatie (stuurde ik de reacties die ook hier boven staan):
met vriendelijke groet
Sjaak

Waarop:

Date: Wed, 24 Jan 2007 11:43:26 +0100

Hoi Sjaak,

Heb je je adresgegevens voor me?
Stuur ik hem gratis naar je op!
(graag vermelden blauw of zwart)

Met vriendelijke groeten,

Chris Smeets

Dus:

24-01-2007; 12.16


Beste Chris
Dat klinkt ouderwets perfect. Zal niet nalaten jullie service te roemen.
Mijn adres is:
....
vriendelijke groet
Sjaak

Gisteren het bandje gekregen. Sjaak houdt hiervan en los zijn belofte in!
Nu nog de interface met de PC aan de praat krijgen.

Riedeltjes

Tijdens de huldigingen op het EK Schaatsen afgelopen weekend was ie er weer: een van mijn favoriete riedeltjes. Sjaak is dol op riedeltjes. Simpele motiefjes, vaak op de synthesiser uitgevoerd, maar lekker in het gehoor liggend en licht opzwepend. Dit riedeltje is 'Sirius' van Alan Parsons. Mart Smeets ging ook helemaal los toen hij het hoorde. Vroeg zijn co-presentator Bart Veldkamp waar dat ook altijd gespeeld werd. Bart wist het. Sjaak uiteraard ook: bij de opkomst van Chicago Bulls. Sjaak roept zijn lezers op om hún favoriete riedeltjes aan te geven. Ini ging hen al jaren geleden voor met zijn oppeppers.

de 6 van Sjaak

Uitgenodigd door Ina, op de juiste wijze, gaat Sjaak mee in de publieke zelfreflectie. Maar zes 'vreemde' eigenschappen over jezelf uitwerken vergt een hoge mate van zelfrelativerend vermogen. Eigenlijk is meedoen aan een dergelijk initiatief al een eerste blijk van vreemd gedrag, maar door de vrijblijvendheid die op Brownie Point eraan gegeven wordt is het wel weer een leuk spel. En voordat Elsje me tikt is het jaar al weer om. Op de empowermenttrainingen die ik ooit doorliep werd me uiteindelijk geleerd om van mijn 'nerdiness' te houden, dus zonder gêne de volgende opsomming:

1 Karnemelk
Sjaak eet en drinkt alles. Niet alles is even lekker, maar je kunt me alles voorzetten. Van orgaanvlees, biologisch-dynamische linzen, driesterrenvoer tot zooi van de MaC. Sjaak is dol op zuivel en eet dagelijks minimaal een bak yoghurt met muesli; kaas, kwark, melk: het gaat er allemaal in. Behalve karnemelk. Dat krijg ik niet door mijn keel. De VdH is er dol op maar Sjaak laat die beker aan zich voorbijgaan.


2 Feiten en cijfers
De uitslag van Berkel C1 - SVDP C1 in 1979? Ik weet het nog. Het aantal kilometers tussen de stations van Eindhoven en Roermond? De Tourwinnaars sinds WO II? Alle fietsvakanties vanaf 1988 met de gefietste cols? Vraag het me en je krijgt het (correcte) antwoord.

3 Staande bijeenkomsten
Recepties en (dans)feesten; zodra Sjaak moet staan op gelegenheden met veel mensen haakt ie af. Ver buiten de comfort zone. Small talk en wat babbelen, door sommigen interessant gemaakt door het 'netwerken' te noemen, het is niet aan mij besteed. Zet me aan een tafel met wat (onbekende) mensen, of laat ons iets doen: ik raak wel in gesprek. Echt contactgestoord ben ik dus niet.

4 Dingen checken
Deuren zijn voor Sjaak nooit in één keer goed afgesloten. Altijd moet ik het wel minimaal een keer checken, liefst twee keer. Mijn oude buren moesten, eenmaal onderweg naar een vakantiebestemming, regelmatig voor alle zekerheid nog even kijken of alles netjes op slot was, ondanks dat ik dat zelf daarvoor al tig maal controleerde. Het is meer dan eens geweest dat ik kilometers zelf terug reed om te kijken de boel wel goed afgesloten was, het strijkijzer, koffiezetapparaat of gasfornuis uitgezet was.

5 Stopwoordjes
Een hele reeks al mijn leven. Waanzin, weergaloos, excessen, tonelen/taferelen was het een jaar of wat terug. Sinds enige tijd vissticks, Haska Mia (betekent niks en dus alles) en Dikkie Dik. Het zijn universeel toepasbare woorden/uitdrukkingen en maakt Sjaak heerlijk voorspelbaar.

6 Huisdierenhaat
Het enige fysieke contact van Sjaak met de hem omringende fauna is door de bank genomen beperkt tot het doodmeppen van insecten. Als kind (en volwassene) moet hij niks hebben van cavia's, konijnen, hamsters en al dat andere knaagspul. Uitzondering was parkiet Popla waar Sjaak rond zijn 18e een unieke band mee had. En Dre, de poes van de VdH wordt inmiddels ook van harte gedoogd. Hetgeen hij/het waardeert met regelmatig terugkerende kopjessessies. Wie weet wordt het nog wel wat.

Nou, al met al best een nerdie, sociaal gehandicapte, dierenhatende, controlefreak die Sjaak. Fijn dat er Internet is om dat eens allemaal fijn op te biechten.

En dit jaar?

In juli vorig jaar was het enorm heet. Zelfs Sjaak had toen het soms te warm, maar als Leeuw is de lente- en zomerperiode doorgaans wel de periode waarin Sjaak op zijn best is. Herfst- en winterdipjes zijn regelmatig terugkerende zaken. De maand januari biedt wat dat betreft een prachtige voedingsbodem waarop de licht pessimistische aanleg van Sjaak kan gedijen. Een maand van niks. Nog steeds donker, zelden lekkere, krakende vrieskou met heldere, blauwe hemels, maar meer grijze, grauwe luchten. Nog niet veel om naar uit te kijken (Matthaüs en Johannes, fietstochten, vakanties, terasjes, bloeiende natuur, buiten eten, en meer van dat soort aangename zaken zijn nog te ver weg) en al snel verloren gegane goede voornemens. Sinds twee jaar weet Sjaak zich in goed en wetenschappelijk verantwoord gezelschap. In 2005 was 24 januari de meest deprimerende dag, volgens een Engels onderzoek. En 23 januari 2006 was vorig jaar de meest treurige dag. Telkens maandagen aan het eind van de maand. Dit jaar zal 22 januari dan wel de eer te beurt vallen. We zijn gewaarschuwd en Sjaak heeft tóch nog iets om naar uit te kijken. Na de 22e kan het alleen maar beter gaan!

Middenvelders

Al enige tijd worden wij op het werk 'doorgelicht'. Onze bazen weten niet precies wat ze met ons aan moeten. Zijn we nou een leuk clubje dat 'leuke dingen voor de mensen' doet, of zijn we toch een serieuzere ICT-organisatie die wat meer taken kan gaan verrichten. Zelf zijn we de laatste optie/mening toegedaan, zeker na een aantal uitgebreide denksessies . De eerste rapportage van de doorlichting, uitgevoerd door de jongens van HEC, kwam vlak voor de Kerst. Teneur: Bistro doet goede dingen, maar zit in de wat luxe hoek van websites, kennisdelen, communicatie, registers en nieuwe dingetjes. Maar voor de serieuze ICT moet je elders zijn, al zou men niet zo snel weten waar [vrij naar Wim T. Schippers]. Wij. Coef! en Sjaak, waren niet echt blij met dit chlicébevestigende oordeel en hebben na veel onderling overleg een redelijke doch kritische reactie gegeven. Daar konden we met een gerust hart de feestdagen mee in.

Vandaag hadden we met de doorlichters een verhelderend gesprek. Een aantal zaken dat door ons was aangedragen deed terzake naar hun mening. Sommige zaken waren ongelukkig geformuleerd en soms ook niet goed onderbouwd. De kou was, voorzover al aanwezig, al snel volledig uit de lucht. En als zo vaak: bij wat doorvragen naar wat men nu eigenlijke bedoelde werd het beeld scherper. Onze organisatie wordt in rollen gedrukt en en vervult taken die niet passen. In jargon heet het dat we 'aapjes op schouders' hebben, die daar niet horen. Veel van de onduidelijkheden en twijfels ten opzichte van onze organisatie komen voort uit gebrek aan leiderschap van bovenaf. En daar ging het gesprek vooral over.

Sjaak maakte de vergelijking met een slecht functionerend voetbalteam. De spitsen staan voorin, denken vooral aan snel, eigen succes en verdedigen niet mee. De verdediging is vooral aan het verdedigen en sluit niet aan bij balbezit. Gevolg: een enorm middenveld dat door de gretige spelers maar al te graag wordt belopen. Daardoor kunnen de spitsen en verdedigers rustig afwachten. En op het moment dat het fout gaat wijzen naar het middenveld. Het gebrek aan een goede coach zorgt ervoor dat deze situatie niet verandert. De coach is namelijk lang de de spits van het elftal geweest, die vooral onzichtbaar balletjes stond af te wachten. Lang is dat middenveldgedoe goed gegaan, maar fysiek zijn Sjaak en Coef! al een paar keer ten onder gegaan. Ook in mijn dagelijkse leven herken ik wel iets van mijn rol. Als speler was ik ook al zo'n loper en mijn zoon is van hetzelfde speltype.

De vergelijking is even bruikbaar als jargonfähig (en daarmee op het randje). In elk geval voordat de managementgoeroes er verder mee gaan claimt Sjaak de metafoor, of beter: de parallel zoals de VdH aangaf. En omdat de kans niet groot is dat het ooit nog totaalvoetbal gaat worden zou Sjaak eens naar een andere club kunnen gaan uitkijken om te voorkomen dat hij op de bank belandt.

Mondiaal volkslied

Opvallend: de hoeveelheid mobieltjes in Egypte. Ben je net met je schuldgevoel in het reine dat je wéér niks hebt gekocht van iemand die het geld zo goed kan gebruiken, zie je dezelfde persoon achteloos bellen met zo'n mobiel. En ook natuurlijk en passant roken, want dat doet bijna iedereen daar nog. Althans: de volwassen mannen; vrouwen zijn schaars in het straatbeeld. Over prioriteiten gesproken. Nokia en Marlboro rule the world.

In elk geval brengt de mobiele telefoon de wereld wel dichter bij elkaar. Hebben we het 'Ode an der Freude' van Beethoven als Europees Volkslied, de Nokia tune verbroedert de wereld. Leuk om te horen waar dit meldodietje vandaan komt. Beluister de de Midi-sample.