De wereld kijkt toe
Al bijna een maand weigert de dictator Mugabe de uitslag van de verkiezingen in Zimbabwe te erkennen. Vandaag is de zoveelste aanval op de oppositie uitgevoerd. Gisteren bleek hij wapens met ivoor te hebben afgerekend. Mugabe is een schoft die zichzelf al heel erg lang in het zadel weet te houden en tienduizenden slachtoffers heeft gemaakt. De zoveelste dictator, what's new? Waarom dit blogje?
Sjaak is in Zimbabwe geweest. Lang geleden (1990) toen het nog veilig was. 'Africa for beginners' werd ons glimlachend gemeld. Een land met een goede infrastructuur, een heus milieubeleid, relatieve welvaart en een optisch evenwicht tussen blank en zwart. Toch broeide het toen al. Vrienden, die er zelfs een aantal jaren hebben gewoond, berichtten ons in de jaren erna dat het steeds onveiliger werd. Eerst een hek om het huis, toen tralies, later een bewaker. Eind jaren '90 kwamen ze gedesillusioneerd terug. Onder het motto: 'we pakken ons land terug' werden de blanke boeren door knokploegen onteigend. Toen dat de economie uiteindelijk ook niet ten goede kwam groeide de oppositie en werd die keihard de kop ingedrukt. Zo gaat het nu al jaren. De wereld kijkt toe. Interne aangelegenheden, daar bemoeien we ons niet mee. Hoe ver moet het komen willen we als wereldorde ingrijpen?
1 opmerking:
8 ton ivory... Hoeveel ton olifant heeft hieraan vast gezeten... Verschrikkelijk. Maar ik ga nu de politieke discussie niet aan - wilde gewoon even de toeval opmerken dat ik ook in 1990 in Zimbabwe ben geweest. Ik was hoofdzakelijk op bezoek bij vrienden in Zambia maar heb wel een tijdje bij de 'beneden buren' rondgereden in een geleende oude Merc. Wat me van die trip vooral bij is gebleven is oog in oog zijn met een enOrme olifant die (terecht) had besloten dat de weg even van hem was. En dan maar snel de reverse in zo'n haperige auto zien te vinden... Ik hoop zo dat _zijn_ indrukwekkende slagtanden niet voor wapens zijn ingeruild.
Een reactie posten