zaterdag, juni 03, 2006

Ouder worden


Als kind dacht Sjaak -toen al graag de dingen ruim van tevoren bedenkend- wel eens aan hoe hij later als vader zou zijn. Hij kwam vaak uit bij een modelgezin met een jongen en meisje, keurig getrouwd met een mooie, lieve vrouw (model volwassen Petra, de onbereikbare jeugdliefde van weleer) en wonend in de bossen ergens in het oosten van het land. De maragrine- en Pickwick-reclames uit de jaren'70 waren zo'n beetje de referentie voor hoe het leven later zou worden. En met die verzameling geluk zou hij dan vaak fietstochtjes door diezelfde bossen maken. Fietsen door de bossen was zo'n beetje het summum van harmonie. Op vakanties in Baarn, bij tante Ria en ome Cor kon dat (naast het quizzen en het discussieloze sport-in-beeld-kijken) al haalde Sjaak destijds niet de afstanden die ome Cor met zijn zoon Hendrik-Jan (die een evenbeeld van Alexander Pechtold is overigens) achteloos wegtikten.

Vandaag reed Sjaak, inmiddels ouder geworden, met zijn zoon en leenzoon een tochtje. De mannen hadden hun nieuwe fietsen opgehaald en wilden die graag écht uitproberen. Wij langs stille weggetjes richting Lage Vuursche, maar dat haalden we niet. Zoon was te moe en de uitspanning enkele kilometers eerder bood rust en aansterking. De heren, 8 en 9 jaar oud genoten van appeltaart en pannenkoek en Sjaak ook. Hoe anders is het geworden. Geen BlueBand-gezin, maar een NSG. Dat je regelmatig moet 'uitleggen', dat veel plannen en overleg vergt, met huidige- en ex-partners. Met deuken en deukjes in de ziel, maar ook met de verrijking van een aanvulling van drie spruiten uit een andere hoek. De jongens, in heel veel zaken elkaars tegenpolen, groeien steeds meer op als broers en bijna de hele tocht heb ik achter ze gereden. Het was alsof ik weer met mijn eigen broer reed. Nooit gedacht dat ik zo veel ouder zou worden.

1 opmerking:

Elsje zei

ontroerend, mijn lief