Lonkend perspectief I

Als kind en beginnend tiener groeide ik op in Rotterdam Noordoost. Al eerder schreefik erover. De wijk is op de achtergrond van het verder idyllische plaatje van de Rottemeren te zien. De Rottemeren lagen op ongeveer 10 km van mijn huis en waren het podium voor mijn eerste racefietsescapades, vele kilometers hardlopen en mislukte pogingen van mijn zus om mij enthousiast voor het zeilen te krijgen. Tijdens het fietsen van het 'rondje Rotte' was het keerpunt de spoorbrug Gouda - Den Haag, die parallel aan de A12 loopt. Rechts de molens, keren en dan weer aan de andere kant terug bnaar Rotterdam. Als spoorfanaat leefde ik naar dat punt toe en stelde me voor hoe het was om in die passerende treinen te zitten en naar mijzelf te kijken. Die lijn, daar kwam ik nooit op want 'ons' station was Rotterdam Alexander. Later zou ik daar wel rijden en naar datzelfde punt kijken, maar dan vanuit de trein. Het lonkend perspectief van een andere waarneming van dezelfde gebeurtenis. Zoals Frans Weisz dat zo mooi verfilmde in 'Bij nader inzien'.

Vandaag reed ik weer eens per trein naar Den Haag, een ritje dat ik een aantal jaren dagelijks deed maar nu nog 3 tot 4 keer per maand. Ik kijk dan altijd even uit het raam naar de Molens en de Rotte en bedenk me dan hoe het er ongeveer uit moet zien vanaf de andere kant. Ook dat perspectief lonkt dan weer.
Een paar kilometer verderop is een heel ander lonkend perspectief. De nieuwe HSL kruist daar de A12 en deze animatie geeft alvast een impressie.