Tijdloos

In dit tijdperk van DVD, IPod, MP3 en nog wat van die mediadragers, zou je bijna vergeten dat het belangrijkste de inhoud is. Deze week gaven wij de kinderen de DVD van de musicalversie van ´Hamelen´ kado. Ruim 1½ jaar geleden zijn we daar heen geweest en dat was een groot succes toen. Voor Sjaak was het bijzonder want al kijkende werd zijn onderbewuste aangeroepen waarin de beelden van het verleden als 6, 7-jarige waren opgeslagen. Rob de Nijs, Loeki Knol, die tekening van Hamelen waarmee de serie begon. Een liedje als ´Morpuys´ waarin de melancholie van af druipt, ontroerde toen sentimentele Sjaak enorm.
Nu herleeft die ervaring weer. De makers van de musical hebben het gedachtengoed van het duo Stokkermans/Geelen (die later ook Q&Q (even geduld bij het linkje, maar het wachten waard hoor) zouden maken) in ere gehouden, maar hebben genoeg eigen inbreng gehad. Leuke arrangementen, grapjes die onze kinderen juist nu begrijpen, en speelse verwijzingen naar bijvoorbeeld Máxima´s tranen bij haar huwelijk. Een weergaloze Wenzela steelt de show, en haar vermenigvuldigingstruc veroorzaakte weer sensatie bij Sjaak en de VdH die het destijds in Apeldoorn deed. Zelfs Sjaak´s moeder is er heen geweest en heeft genoten. Leeftijd maakt dus niet uit, iets dat goed is komt altijd aan. Om met Hamelen te spreken: Tijd vliegt maar is tegelijk tijdloos.