Jeugdsentiment

De afgelopen weken is er alle ruimte voor jeugdsentiment bij Sjaak. Of het nu een reconstructie is van de lagere schooltijd met een eerste jeugdvriendinnetje of met Doesbrand herinneringen ophalen aan markante personen uit onze jeugd, het verleden roept veel op. Er is voor ons rond-de-veertigers ook een hoop te vinden inmiddels. Bij mijn speurtocht stuitte ik op de serie ´De Witte Steen". Ik herinner me die serie nog goed, werd op zondagmiddagen uitgezonden als de voetbaluitslagen al bekend waren. Een prachtig verhaal, de mysterieuze Scandinavische sfeer die er uit sprak, al was het maar de taal die niet te volgen was. Het ongrijpbare van de vriendschap tussen het jongetje en het meisje, die weliswaar verliefd waren maar elkaar al zwaar op de proef stelden. En daarmee eigeenlijk al een echte relatie hadden. Het was best heftig, ik was kwijt dat er zelfs een zelfmoordpoging in voorkwam. De prachtige beginmuziek, die aan de herkeningsmelodie van de tekenfilm Emily doet denken. De serie was een onderdeel van het toenmalige bombardement van kwaliteitsseries uit Zweden, zoals Pipi Langkous, Emil, Dunderklumpen en Nils Holgersson. Wie brengt de Witte Steen op DVD uit of beter nog: John (de Mol), begin een retro programma voor koopkrachtige rond-de-veertigers. En als je niet weet wat verder te doen: ik ben te koop, want ook ik wil me verder ontplooien.
1 opmerking:
Papa ziet dat Sjaak steeds meer Vikings in zich heeft dan hij had gedacht. Vorig jaar bezocht Sjaak Zweden en was enthousiast. Het houtzaagwerk vindt weliswaar in Frankrijk plaats maar is een typisch scandinavisch karwei. Ok nog net geen Frieje Skole maar toch.. En nu de liefde voor de wat trage maar o zo fraaie Zweedse cinema. Ik heb net Fanny en Alexander gekocht en dat mag hij van mij gaan lenen. De witte steen is van na mijn tijd, althans ik had er nog nooit van gehoord. Ik kan met voorstellen dat het gevoelige pianospel reminiscenties oproept aan de vervlogen jeugd.
Een reactie posten