De dag dat we de straat opgingen

Het is waanzin om een twintig jaar geleden gespeelde wedstrijd, waarvan je de uitslag al weet, op een doordeweekse dag 's nachts integraal te gaan kijken. Maar historisch besef deed me anders beslissen. Die legendarische wedstrijd in Hamburg in 1988 waar 'we' de West-Duitsers versloegen. Na geduldig (her)kijken is de conclusie helder: de overwinning was echt verdiend; in de tweede helft won Oranje bijna elk duel en werd er bij vlagen goed gespeeld. Maar vooral keihard gewerkt; op inzet deden ze niet voor de Duitsers onder. Het mooiste was dat ik na die goal van Basten weer dezelfde neiging had als destijds: 'en nu naar buiten'.
Gezien de tijd is het echter naar bed! Gutenacht Freunde!
5 opmerkingen:
Ja, naar buiten!
Een wedstrijd met vele herinneringen, ook voor Elsje. Het was de eerste die ze met haar ex zag. Bij het eerste doelpunt sprong hij door het raam het balkon van de studentenflat waar hij woonde op, schreeuwde: "ik spring, ik spring!" en sprong door het raam weer naar binnen. Elsje was verbijsterd. Bij de 1-1 sprong hij weer naar buiten en riep "ik spring terug!".
Later zijn we nog vanaf een viaduct naar de spelersbus gaan zwaaien. Mooie tijden!
(gxvpcd)
Als non sportfan de enige gebeurtenis die echt is blijven hangen van (na) deze wedstrijd is hoe verschrikkelijk boos ik was dat al die debielen op de dak van een woonark hebben geklommen en veel schade hebben aangericht. Was ook heel blij dat Candy Dulfer dit laatst ook ter sprake bracht in DWDD. (Zij was nOg bozer: 'Als ik erbij was geweest had ik ze allemaal afgeschoten!') Ik denk dat erg veel waterbewoners hier een lichtelijke trauma aan over hebben gehouden. Dat zo'n mob op de dak van je woning klimmen tot het in elkaar zakt - hoe kOm je erbij om zoiets te doen omdat iemand een voetbalwedstrijd gewonnen heeft!?
Een flauwe woordspeling ligt op de loer: "we gingen behoorlijk uit ons dak".
Bij de beelden van de huldiging heb ik me altijd wel gerealiseerd dat dat voor de woonarkbewoners verre van feestelijk moet zijn geweest. Op iemands huis gaan staan is wel iets anders als op een kruispunt vostrekt onbekenden om de hals vliegen.
Als alle debielen van toen een tientje (toen nog guldens) hadden gedokt had iedereen tenminste schadeloos gesteld kunnen worden.
Ben benieuwd wat onze kinderen later vertellen over de 3-0 overwinning op Italie van zojuist...
(byjoz)
Een reactie posten