Joekel

Het is tijdloos: het sparen van voetbalplaatjes. Nu is de Champions Leauge 'hot'. Big business: wil je alles compleet hebben dan ben je minimaal 400 plaatjes verder, pakweg 40 euri. Maar je hebt natuurlijk niet direct alles, dus gaat het nog meer kosten. Daar zit dan ook weer de lol in: het ruilen, de spanning of in een nieuw pakje het plaatje van degene zit die je zo graag in je bezit krijgt. Voetbalplaatjes kunnen ook diepe wonden achterlaten. Sjaak had als 11 jarig jochie het WK 1978 als doel. Kocht zich arm aan de plaatjes maar de plaatselijke Vivo had nimmer het verzamelboek. Nóg herinner ik me de moedeloosheid die over me kwam toen ik voor de zoveelste keer van de cassière te horen kreeg dat er wéér geen plakboek was. Het lood verdween langzaam maar zeker in de schoenen en bleef daar.

Nu gaat het beter. De jongens hebben het boek al en de Sint was goed voor vele pakjes. Vandaag werd er druk geruild. Ook Emma, speler maar vooral sterkeepster uit ons team, had haar album bij zich. Jongste zoon zag dat zij Joe Cole had. Die miste kennelijk nog in de collectie. Hé, zij heeft JoeKool. Ruilen? Joekel voor een of andere Barcelona ster? Minstens zo schattig om te zien hoe ze naast de verzamelwoede hun eigen namen toekennen aan de grootheden.