Heilgymnastiek

Vroeger heette fysiotherapie heilgymnastiek. Fysiotherapie bekt beter en is daarom het gangbare begrip geworden. Sjaak heeft een keer of vijf in zijn leven bij een fysiotherapeut gelopen en omdat de stevige rugpijn nu al een maand aanhoudt en zelfs erger wordt was het weer eens tijd.
Elke keer heeft Sjaak dan Kwikfit-verwachtingen. Een fysiotherapeut kijkt wat, buigt, knakt, masseert en tovert de pijn weg. Nieuwe uitlaat, remschijven vervangen en banden op spanning gebracht. Geen afspraak nodiog, afrekenen en wegwezen; oplossen en geen commentaar op rijstijl en dergelijke. Een soort McFysic dus. Niets is minder waar. Eerst neemt de fysio de verzekeringsgevens uitgebreid door, hetgeen de magie direct doet wegnemen. Vervolgens krijg je te horen dat je houding verkeerd is (knieën op slot, verkeerde belasting onderrug, rug sowieso te veel onderuit gezakt etc.) en na een eerste analyse de diagnose dat er allen met veel oefenen en een andere houding op de langere termijn verbetering mogelijk is. Niet te veel belasten nu, alsof Sjaak niet aan het verhuizen is en er nog geklust moet worden. De eerste oefeningen lukken vervolgens niet en doen mij herinneren aan mijn lagere schooltijd waarin ik met gym ook altijd zo houterig was. Kortom: Sjaak moet weer aan de heilgymnastiek en zich -al pijnstillers slikkend- Sjakies houden. Dat bevalt maar matig, temeer omdat het het natuurlijk wel klopt en je naar de oorzaken moet kijken.

Ik bedacht me dat ik in mijn werk eigenlijk hetzelfde doe. Rechters die informatiesystemen als oplossing voor hun problemen willen krijgen steevast te horen dat ze dan werkafspraken moeten maken, al veel met de bestaande middelen kunnen, hun organisatie moeten aanpassen en het probleem eens wat beter moeten formuleren. Pas dan kan een een systeem wat toevoegen. Heilgymnastiek in de ICT dus.