Sociale controle

Tijdens een aflevering van 'Zomergasten' maakte Maria Goos, toen de gast, een rake opmerking dat we onder hem mom van 'tolerantie' ons eigenlijk schuldig maken aan vermijdingsgedrag en onverschilligheid. Vandaag moest ik aan deze uitspraak denken toen ik op weg naar de schoolvoorstelling van jongste dochter een ouder een 'peuk' zag weggooien. Weliswaar keurig buiten opgerookt, maar de achteloosheid waarmee hij het resterende stompje op het schoolplein weggooide maakte bij Sjaak verontwaardiging los. Datzelfde schoolplein waar zijn en mijn kinderen op spelen, maar los daarvan: een peuk gooi je gewoon netjes weg in een asbak of prullenbak. Daarna de aarzeling: spreek ik hem aan of niet. Waarom me er mee bemoeien? Ik kan toch niet de wereld verbeteren en iedereen terecht wijzen. Bovendien was hij druk doende met een camera om dezelfde voorstelling vast te gaan leggen. Aan de andere kant was daar Maria die me zachtjes doch hardnekkig haar statement influisterde. Gelukkig was de VdH beschikbaar voor enige ruggenspraak en zij vond beslist dat ik er alsnog iets van moest zeggen. Dus sprak ik de ouder aan, zei dat ik had gezien dat hij zijn peuk zomaar weggooide op het speelplein en dat ik dat niet vond kunnen. 'Dat is een slechte gewoonte van me, ik raap het zometeen wel op', was het antwoord. Een halve schuldbekentenis en ook wel opluchting bij Sjaak voor het feit dat dit zo gegaan was. Over 10 minuten weet ik meer, ligt ie er nog of niet. Feit blijft dat zelfs op een keurige nette en sneeuwwitte school als de onze, je kennelijk toch nog aarzelt om elkaar op dingen aan te spreken. Geeft toch stof tot nadenken; je zou er bijna een sigaret bij aansteken.
3 opmerkingen:
tsja, ben je liever een moetkunnenlafaard dan een moraalridder, ik ken het probleem. Op ons Apple-wittte schooltje komt zeker 2/3 van de ouders de kinderen met de auto brengen want immers een soort regioschool. En die auto moet natuurlijk het liefst 1 meter voor de ingang van het schoolplein worden geparkeerd. Of op de hoek, of dubbel. Jij kan er met je kind neit langs en het zicht is beprekt.
Ik erger me elke dag. Vind er van alles van, en vind ook dat ik dan weer zo'n moralist ben.
Ik vond de oplossing in een poging om het met enige humor of luchtigheid te zeggen. Dat lukte geloof ik nog wel aardig. Maar voelde me toch een soort schoolmeester - en dat mag niet hé.
Goed gedaan, Sjaak. Ik heb ooit een mevrouw uitgekafferd (ik kan niet anders zeggen, ik was chagrijnig en liep echt over) die haar hondjes op de stoep voor mijn huis liet kakken. Ze keek me niet eens onvriendelijk aan, haalde haar hand uit haar zak, waar al een plastic zakje omheen gevouwen zat, en raapte de drollerij op.
Cést le ton qui fait la music !
dat is een veel geuit gezegde van mijn lieve schat en past hier goed
Een reactie posten